ANNOTATIONES.
181
diuinam
aquam
irrigatum,
non
sinit
frangi
cor¬
pora,
quin
potiùs
vmbram
eis
adimit
argenti
spu¬
ma
magneliae
immixta,
corpusque
dealbat,
cae¬
teraque
generis
eiusdem.
Magnesiae
pulchra
vi¬
de
mirareque
quomodo
per
vnum
multitudi¬
nem
infert:
aliqua
quidem
ab
vnitate:
aliqua
à
dualitate:
aliqua
à
ternario
nec
non
pluribus
in¬
tendit,
donec
ipsius
vniuersum
conseruetur.
Ali¬
qua
quidem
à
monade,
igneum
scilicet
pharma¬
cum:
aliqua
à
dualitate,
vt
cum
corpore
ipso
ma¬
gnesiae:
aliqua
à
ternario,
scilicet
expurgatio
cum
aqua
diuina,
&
si
quid
intendit,
&
per
alios
assa¬
tionem
reserat,
donec
totum
opus
quaesitum
ser¬
uetur
abstersum,
&
absolutum
perficiatur,
&
com¬
pleatur.
Materia
enim
ad
aurum
conficiendum
accommoda,
est
ipse
mercurius.
Mercurius
à
ci¬
nabari
(inquit)
aliquando
à
venere,
aliquando
verò
à
B.
mercurius
à
cinabari
est
magnesia:
mer¬
curius
à
B.
est
aqua
diuina,
quae
à
contracto
in¬
strumento
extrahitur,
&
haec
sunt,
quae
materiam
immutant.
Venus
vt
homo
animam
&
corpus
habet.
Oportet
igitur
materiam
corpora
spolia¬
re,
vt
permanente
spiritu
tingente,
ad
cuiuscum¬
que
quaesiti
perfectionem
accommodetur.
Quid
est
Venus?
quod
homo
materiale
corpus.
Ani¬
ma
quidem
est
pars
tenuis
in
ipsa,
quae
per
regi¬
men
in
lucem
prodit:
hoc
est,
spiritus
tingendi
potentiam
habens.
Corpus
verò
est
graue
&
ma¬
teriale,
terrestreque
suum
quod
vmbram
habet,
quam
oportet
spoliare
igneo
pharmaco.
Dispo¬
liare
est
humiliare,
corrumpere,
soluere,
&
mor¬
tificare.
Nihil
posteà
defit,
nihil
est
reliquum,
prae¬
terquàm
nebulae
&
aquae
extractio.
Philosophus