120
MONARCHIA
tem
in
Adepta
philosophia
naturali,
cum
aliquo
fructu
operari,
vt
omnia
secretissimè
conseruet,
nemini
reuelet
statum
operatio¬
nis
vtilem,
aut
non,
neque
suam
volunta¬
tem,
non
artem
ipsam,
neque
tempus,
nisi
pre¬
ceptori
suo
vel
discipulo.
Quia
scientia
hęc
publicum
fugit
omne,
&
diuulgata,
rarò
suos
praebet
effectus.
Cùm
finis
scientiae
specu¬
latiuae
sit
veritas,
&
operis
practicae:
tantum
scimus
in
ea,
quantum
ex
cognitione
omni¬
potentis
Dei
concipimus,
qui
solus
est
veri¬
tas.
Tantum
etiam
cognoscimus,
quantum
diligimus.
Scientia
enim
vera
&
salutaris,
Dei
parit
cognitionem:
Cognitio,
amorem:
Amor,
frequentiam:
Frequentia,
familiarita¬
tem:
Familiaritas,
fiduciam:
Fiducia,
quidem,
omnium
quae
postulaueris
à
Domino
Iesu,
facilem
impetrationem.
Scientia
quippe,
virtutis
cultum
praecedit,
quia
nemo
potest
fideliter
appetere
quod
ignorat.
Cognitio
veri,
&
amor
recti,
certissimum
ad
foelicitatem
parant
introitum,
Praecedit
autem,
sicuti
an¬
rea
diximus,
amorem
cognitio,
cùm
nemo
pos¬
sit
amare
verè,
quod
prorsus
ignorat.
Pro¬
pterea
D.
Iesus
Christus
in
Euangelio
patri
dicit.
Haec
est
vita
aeterna
vt
cognoscant
te
solum
Deum,
&
quem
misisti
Iesum
Chri¬
stum.
Quidnam
aliud
est
illa
supercoelestis
beatorum
spirituum
amaenitatis
fruitio,
quàm
diuinae
Maiestatis
cognitio
&
amor.
Salu¬
taris