AMVVALDINA.
13
ret?
publice,
an
priuatim
seponas,
vnde
postea
promere
queas?
Sed
mirum
illud;
Non
tantum
se,
sed
&
alios
absque
omni
Doctoris
consilio
quiuis
curare
potest.
Si
curare
est
medici
opus;
qui¬
cunque
ab
Amvvaldo
panacean
emit,
medi¬
cus
erit.
Sed
&
pharmacopola.
Emit
enim
integram
pharmacopoeian,
vendereque
ite¬
rum
&
aliis
adhibere
potest.
Doctores
mit¬
tuntur
ad
cynosarges.
Iam
tu,
mi
Iohannes
hartmanne,
diuina,
quidnam
sit
Amvvaldus
iure.
Num
philo¬
sophiae
&
vtriusque
medicinae
Doctor?
Eum
se
appellat
quidem,
at,
si
sine
Doctoris
con¬
silio
omnilicet
curare
cuiuis;
nec
ipse
quidem
erit
Doctor,
sed
saltem
materiarum
distra¬
ctor,
quem
solent
materialistam
vocare.
Non
dico
haec
in
eius
ignominiam.
Ex
concessis
prioribus
necessaria
sunt
consequentia.
Ego
talia
si
scriberem,
Anticyras
mitterer;
tan¬
tùm
abest,
vt
vllum
haberem
astipulatorem,
emtoremve.
Sed
nostro
seculo
id
moris
est:
Quo
quis
vanius
garrit,
eo
plus
lucratur.
Non
credo
Amvvaldum
ex
animo
scripsisse.
sed
ita
insidiatum
esse
emtori
cupido.
Ni¬
mirum
incedendum
est,
qua
multi.
Ego
iu¬
re
pauper
sum.
Forsan
enim
aeque
nobilia
poteram
proponere.
Sed
damnosa
tacitur¬
nitas
me
perdit,
coruo
illi
Horatiano
feli¬
cior
futura.
Audio
vtriusque
medicinae
Do¬
ctorem,
Cura
om¬
nium
sine
Doctore.
Amuuald
seipsum
ia¬
famat.
Vanitas
ae¬
gyrtis
est
lu¬
crosa.