ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
143
non
modestiam
legitimamque
professio¬
nem,
sed
libidinem
omnia
perturbantem,
&
ex
officij
desertione
alienae
artis
praema¬
turam
illegitimamque
inuasionem
addu¬
cunt?
Quod
in
modesta
genuinaque
philo¬
sophia
omni
seculo
fuerunt
Sophistae,
id
in
chymica
disciplina
sunt
Paracelsitę.
Mirarer
quosdam
in
tanta
verae
pietatis
luce
iuue¬
niri,
qui
sibi
à
Paracelso
porco
illo
immun¬
do
&
naturalis
scientiae
deprauatore,
no¬
men
vel
somnient,
nedum
arrogent
cum
supercilio,
nisi
notum
esset,
nihil
tam
tur¬
pe
esse,
tamque
vesanum,
vt
non
suos
inue¬
ueniat
asseclas
admiratoresque.
Legunt
Pa¬
racelsi
scriperta
quidem
etiam
nostri,
sed
ita
vt
Plinius
olim
etiam
abiectissimos
libel¬
los.
Si
quid
boni
est,
quod
ille
&
aliis
trans¬
scripsit,
aut
visum
annotauit,
probant
caete¬
ra
contemnunt.
Spero
fore
aliquando
qui
non
vesaniam
in
praeceptis
catholicis,
haec
enim
suo
se
confutat
luculenter
flagitio:
sed
operationum
modos
fraudulentos
&
per¬
niciosos,
à
quibus
hactenus
pependerunt
etiam
boni
quidam,
redarguat,
&
risui
ex¬
ponat
omnibus.
Tu
vt
cepisti
fauere
chy¬
miae
castae,
ita
perge
feliciter,
&
stu¬
dia
publica
iuuare
non
omitte.
Vale.
EPIST.
Lectio
scri¬
ptorum
Pa¬
racelsi.