ANDREAE
LIBAVII
LIB
I.
145
mihi
excellentius
ingenium
tribuas?
Quis
monadem
hieroglyphicam
philosophi
Lon¬
dini
declaret?
Scribit
Herodotus
Apolli¬
nem
Delphicum
ambiguitate
oraculi
lu¬
sisse
Croesum,
eumque
tunc
amissurum
re¬
gnum
dixisse
cum
Medorum
rex
Mulus
fo¬
ret.
Hoc
post
acceptam
calamitatem
exprobran¬
ti
Croeso
explicuit
Pythia.
Oraculis
Del¬
phicis
intricatiora
sunt
chymicorum
prae¬
cepta.
Periculum
praesens
incurrerim
non
consulta
prius
vate.
Illa
vero
vix
comparet
vspiam.
Per
coelum
volare
vni
contigit
Dae¬
dalo.
Reliquis
is
conatus
attulit
exitium.
Mu¬
tato
nomine
de
me
fabula
narratur,
inquit
poeta.
Quam
risuri
me
essent
&
planè
de¬
uoraturi
paracelsitae,
si
à
summo
delapsus
Icari
in
morem
vitreo
darem
nomina
Pon¬
to?
Atqui,
inquies,
petit
ardua
virtus
coe¬
li
&
negata
tentat
iter
via.
Audendum
est:
fortes
fortuna
adiuuat.
Multis
non
licuit
ad
solis
currum
peruenire;
at
licuit
Pro¬
metheo.
Studendum
est
vt
in
raris
exem¬
plis
nomen
inueniatur
tuum.
Agnosco
Sirenum
illecebras.
Sed
ero
Vlyssaeus.
Au¬
diam
te
suauissima
personantem;
sed
vin¬
ctus,
ne
me
trahas
in
abrupta.
Experiar
tuam
sententiam
in
smaragdina
Herme¬
tis,
quae
exceptis
patrum
ante
diluuium
sententiis,
hieroglyphicarum
est
vetustis¬
sima,
quandoquidem
Hermes
coaeta¬
nus
dicitur
fuisse
Zoroastro:
hic
autem
est
K
Hermes.
Zoroaster.