148
EPIST.
CHYMICARVM
pars
commiscetur
aquae,
&
ab
ea
non
sepa¬
ratur.
Ignea
aëreaque
eminet
&
in
sum¬
mo
facie
fuliginis
apparet,
nec
aliud
est
quam
verum
auri
sulphur
&
quinta
essen¬
tia.
Terrea
portio
restat
in
fundo.
Neque
tamen
haec
alterius
naturae
est
quam
illa.
Nam
eadem
est
radix,
idemque
principium,
quod
in
compositione
vnioneque
appa¬
ret,
cùm
alterum
altero
tanquam
familia¬
ri
gaudet,
sicut
&
Democritus
olim
scri¬
psit,
&
Calid
repetiuit.
Idem
cernere
est,
etiam
in
quintis
essentiis
vegetalium,
dum
elementa
separantur.
Omnia
sunt
eiusdem
naturae,
saltem
differentia
leuitate
subti¬
litateque
grauitate
&
crassitie.
Itaque
&
illa
celeriora
sunt
magisque
penetrant,
haec
tardiora.
Postquam
coniunguntur
iterum,
res
mirabilis
inde
fit,
quae
caelestium
&
ele¬
mentarium
virtutem
obtinet.
Itaque
ex
hoc
discendum
est,
quaenam
sit
vera
es¬
sentia
chymicorum,
nempe
ea
quae
depu¬
rata
maximè
est,
&
ex
separatis
partibus
se¬
orsimque
elaboratis
in
vnùm
coaluit
de¬
nuo.
Porrò
de
vi
seminali
istius
miraculo¬
sae
naturae
ex
summis
imisque
genitae
ita
philosophatur
cum
illustratione
per
com¬
paratum
simile:
sicut
omnes
res
(inquit)
fuerunt
ab
vnò
meditatione
vnius:
ita
o¬
mnes
res
natae
fuerunt
ab
hac
vna
re
ad¬
aptatione.
Nondum
oblitus
Hermes
fuit
pa¬
trum
doctrinam
de
mundo
condito.
Ita¬
que