ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
149
que
hinc
tanquam
noto
principio
suae
ar¬
tis
declarationem
petit.
Vnus
ille
medita¬
tor
est
naturae
conditor.
Hic
exemplaria
mundi,
vt
habet
Timaeus,
in
se
ipso
ponens
meditatur
facitque
res
omnes.
Huic
re¬
spondet
Hermetica
illa
genitura.
Praefici¬
tur
ei
vnus
quidam
nomine
artificis.
Hic
res
solutas
coniungit
iterum
adaptatque
&
rem
miraculosam
producit.
Hanc
porrò
adaptando
patienti
materiae;
per
naturam
gignit
quaeuis.
Natura
enim
est
causa
se¬
cunda
per
quam
à
creatione
per
adaptatio¬
nem
&
dispositionem
conuenientem
o¬
mnia
producuntur
prout
seminale
prin¬
cipium
est.
Itaque
tam
in
mineralibus
quam
vegetalibus
magister,
vbi
semen
naturae
in¬
stinctu
produxit,
eodem
vtitur
ad
gene¬
randum
veluti
ex
tritico
elicit
semen;
hoc
adaptat
terrae
matri,
iterumque
adhibito
naturae
regimine
profert
triticum,
nume¬
ro
tamen
auctum.
In
mineralibus
ex
auro
naturam
legit,
qua
aquae
philosophicae
tan¬
quam
matri
terrae
insita,
conficit
aurum,
&
sic
in
reliquis.
Non
potest
illa
res
vna
ac¬
cipi
nisi
[GR]καθολου[/GR]
de
principio
seminali.
Nam
effectus
ei
tribuitur,
quod
ex
illo
omnes
res
natae
sint;
non
meditatione
sicut
in
cre¬
atione
factum
est,
sed
adaptatione,
id
est
interuentu
naturae,
ita
vt
magister
suum
semen
suo
coniungat
patienti.
Ex
hoc
in¬
telligitur
quod
nihil
possit
chymicus
sine
natura;
K
3