AMVVALDINA.
43
schedulae
ingessit
granum;
maiori
grana
quinque.
Praefinit
secundum
aetates
&
mor¬
bos,
constitutionesque
alias,
ita,
vt
doceat
aliquibus
dari
posse
quartam,
aliquibus
sex¬
tam,
aliis
tertiam,
aliis
etiam
dimidiam
drach¬
mae
partem:
idque
aliquando
semel,
aliquan¬
do
bis,
ter,
aut
etiam
saepius
die,
si
morbus
vrserit.
Pungit
inter
haec
Galenicos,
quod
eorum
medicinae
non
ferant
certae
comper¬
taeque
doseos
excessum,
&
ne
granularem
qui¬
dem.
Principio
quod
attinet
istam
ponderum
dispensationem,
si
probe
concinnata
est
illa
medicina,
non
fert
grandem
excessum.
Om¬
ne.
n.
nobile
&
preciosum
medicamentum
magnam
requirit
in
praebendo
industriam,
nec
dandum
est
magna
quantitate.
Cum
enim
sit
valde
actiuum;
etiam
parua
multum
valet.
Vnde
si
Amvvaldina
tam
variari
pondere
potest,
multum
de
nobilitate
existimationis
amit¬
tit.
Neque
enim
quod
vbique,
quouis
pondere
ex¬
cepta
vltima
impletione,
&
cuique
tutum
est,
magnae
virtutis
esse
potest.
Initio
paruam
dosin
non
excessit.
Sed
iam
prouectus
ex¬
perientia
diminutae
virtutis,
processit
ad
quantitatem
eam,
quam
nullus
chymicus
in
tantopere
praedicato
probare
potest.
Ve¬
ra
autem
dicit,
cum
ait
secure
dari
grana
decem
viginti,
triginta.
Expertus
enim
&
ipse
sum.
Sed
nihil
hoc
habet
miraculi.
Si
esset
tan¬
ti
medicina,
non
tanta
daretur.
Sed
&
datur
saepe
Nobilia
me¬
dicamenta
dosi
sunt
pauca.
Secura
pa¬
nacea.