44
DE
PANACEA
saepe
tanta
cùm
nullo
successu,
&
ne
mo¬
tu
quidem
id
quod
est
torpidi
pigrique,
ne
aliter
afficeris
inde,
ac
si
tantum
pulueri
alicuius
ossis
siccati
hausisses.
Nullam
me
retur
gloriam,
qui
vorando
multa
(vt
qui¬
dam
terram
suam
sigillatam)
aut
nihil
profi¬
cit
in
virtute,
aut
etiam
damnum
incurris
Si
recte
praeparata
panacea
est,
in
dosi
pe¬
ritum
requirit
medicum;
adeo
vt
non
sine
omni
doctore
sumi
debeat.
Dum
pungun¬
tur
Galenici,
imperitiamne
vocem,
an
ma¬
ledictum,
an
fatuitatem?
Valentium
me¬
dicinarum
dosis
summa
quaedam
est,
siue
morbos
&
constitutiones
alias
respicias,
si¬
ue
simpliciter
humanam
naturam.
Hanc
excedere,
nisi
singulari
quodam
casu,
non
est
artis,
sicut
&
minus
iusto
de
ea
dare.
In¬
terim
autem
variae
circumstantiae
inter
summum
&
imum
interiectam
poscunt
do¬
sin.
Si
medicina
non
est
adeo
valens;
li¬
beralior
est
usus;
sed
tamen
&
hic,
vt
&
in
cibo,
est
aliquod
summum,
non
tamen
grano
definitum,
vt
inuidiose
loquitur
Amvvaldi
litera.
Sed
vt
vicissim
aliquit
aculei
à
nobis
accipiat,
sciat
nos
mirari
ve¬
hementer,
si
tam
liberali
pondere
sumen¬
da
est
panacea,
idque
non
raro
sine
fructu,
it
vt
vna
die
drachma,
aut
amplius
sit
voran¬
da,
cur
tanti
vendat
rem
tam
parui
adiu¬
menti?
An
semper
praesto
sunt
Cleopatri
&
An¬
Panacea
sae¬
pe
ignava.
De
Galeni¬
cas
dosibus.
Amuual¬
dius
precio¬
sus
merca¬
tor.