AMVVALDINA.
45
&
Antonij,
qui
vno
haustu
tantum
pos¬
sint
perdere?
Excusare
auaritiam
potest
aliis
commodans
beneficentia.
Multa
e¬
nim
gratis
expendit.
Sed
vni
detrahere
largiter,
vt
alteri
prosis
liberaliter,
idne
est
iusticiae?
Deinde,
magnis
ampullis
chy¬
mian
veterum
nobis
opposuit.
Anne
ve¬
teres
ignem
suum
tanta
copia
ingeri
docue¬
runt?
An
non
ideo
ad
summam
subtilita¬
tem
perduxerunt
sua,
vt
parua
quantitate
multum
haberent
virium?
Si
etiam
igneae
virtutis,
penetrationis,
celeritatisque
est
panacea,
an
non
bonis
viris
suspecta
sit
tanta
copia?
An
non
si
innoxia
est,
in¬
de
aut
stupor
sumentis,
aut
inertia
pigri¬
tiaque
dati
colligitur?
Insuper
quam
fa¬
stuosum
est
istud
de
lapide
philosophi¬
co,
cuius
virtutem
omnino
assequatur
pa¬
nacea,
&
cui
omnino
sit
aequiparanda?
An
vero
lapis
dari
solet
decem,
viginti,
triginta
granis?
Imo
nondum
vidi,
qui
monuerit
duo
grana
excedenda
esse.
Da¬
tur
grano
medio,
vno,
sesqui,
duobus;
&
hoc
consentit
principiis
chymicis.
Nam
adeo
valens
est
illa
medicina,
vt
a
prima
operatione
tingere
possit
vna
par¬
te
decem;
vel
vt
Thomas
ait
septem,
in
se¬
cunda
centum,
vel
septies
septem,
in
tertia
mille,
vel
septies
quadraginta
nouem,
&
tandem
in
infinitum;
quanquam
varient
senten¬
Amuualdi
liberalitas
praua.
Panaceae
la¬
pide
philosophorum
an
aequi
paran¬
da.