ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
163.
suis
essentiis
promittunt
omnia,
tribuuntque
secundum
Lullium
&
Vlstadium
quintę
vi¬
ni
naturae
tantum
odorem
quantus
credi
non
potest,
qui
se
eleuans
in
sublime
est
illa
aquila
Iouis
Ganymedis
structoris
epula¬
rum
coelestium
raptu
nobilis;
aut
aureus
imber
in
quem
mutatus
Iupiter
iuit
rediit¬
que
in
sinum
Danaes.
His
auditis
non
mi¬
rum
sit,
si
cum
Ballione
exclamet
tyro;
at
te
Iupiter
diique
omnes
perdant
cum
con¬
dimentis
tuis.
Sed,
mi
Hieronyme,
nos
o¬
portet
aliquo
modo
cum
chymicis
stare,
&
lenonibus
non
permittere
singula.
Si
e¬
nim
ars
ideo
vituperanda
esset,
quia
non
omnes
voces
sapiunt
eloquentiam
Cice¬
ronianam;
etiam
medicina
nostra
vim
pa¬
teretur,
in
qua
item
audias
mirificos
so¬
nos
macidis,
capsici,
malicorij,
Zurum¬
bet,
Taborzet,
Alcol,
Albali,
Terenia¬
bim,
&
eiusmodi
plurima.
Quemadmo¬
dum
autem
Tullius
ex
Graecia
ampliauit
linguam
patriam,
idque
licere
Horatius
at¬
testatur;
ita
nos
non
aegrè
feramus,
sed
con¬
cessum
putemus
ex
Arabia,
Aegypto,
Chal¬
daea
&
aliis
locupletari
thesaurum
scientiae
nostrae.
Non
est
veritus
Plautus
etiam
in
theatro
Romano
Punica
personare
verba,
&
Graecis
sententiolis,
voculisque
latinitatem
a¬
spergere.
Quid
nos
hęsitemus?
In
consuetum
res
abiit.
Mutatio
non
vacat
periculo
nouita¬
tis
obscurae.
Et
hanc
vnam
existimo
causam
esse
L
2
Odor
incre¬
dibilis.
Barbara
voces
Vsu
mollitae.