ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
173
bus
tam
exactè
id
fieri
possit.
Illud
nihil
a¬
liud
est
quam
materia
lapidis
philosophici.
Haec
cum
vndiquaque
sibi
similis
sit,
tota¬
que
ad
oculum
aquea
continens
in
se
certa
proportione
omnia
elementa,
vim
vegeta¬
lem,
animalem
mineralemque
complexa:
resolui
in
principia
quatuor
potest
tanquam
in
substantiales
lineas,
quae
suis
punctis
an¬
gularibus
perfectè
coniunctae
quadratum
conficiunt,
nulla
nec
maiore
nec
minore
circuli
amplitudine.
Inde
vero
reuocantur
elementa
ad
naturam
circularem,
fitque
ex
quatuor
ynùm,
&
hoc
est
vnius
indiuiduae¬
que
naturae
nec
principium
nec
finem
mo¬
re
circuli
habens,
cum
quadratum
ex
circu¬
lo
priori
factum
diuersitatem
quandam
re¬
praesentaret,
sed
concordem
&
angularibus
punctis
connexam.
Hocne
ergo
est
quadra¬
re
circulum
&
ad
eundem
reuocare?
Certè
materia
lapidis
philosophici
tota
est
vnifor¬
mis
initio.
Postea
emergunt
quatuor
qua¬
litates
tanquam
ex
occulto
in
apertum
pro¬
deuntes:
fitque
quod
prius
erat
frigidum,
humidum,
postea
calidum
siccum:
&
hinc
liquescit
denuo
in
chaos
pristinum.
Ideo
vero
ex
tribus
vna
forma
prodiit,
quia
vt
Ostanes
&
Democritus
dicunt,
natura
gau¬
det
natura,
&
sol,
luna
Mercuriusque
phi¬
losophorum
in
vnum
conspirant
consensu
amicissimo.
Ideo
postea
discedunt
in
prin¬
cipia
quatuor
manente
familiaritate,
quia
eadem