AMVVALDINA.
83
Conradus
Leius
Theologię
professor
fi¬
delior
est
testis.
Non
sibi
de
arte
medicisque
sumit
iudicium.
Quod
vidit,
vt
vidit
&
iudi¬
cauit,
recitat.
Est
autem
memorabile
eius
sa¬
nationis
exemplum.
[GR]ῥοπὴν[/GR]
de
qua
supra
dixi
considera,
&
quam
facile
contingat
aliquan¬
do
sanare.
Incidit
hic
Luculli
&
Pompeii
historia.
Lucullus
vicerat
Mithridatem;
Pompeius
in
locum
victorię
&
triumphi
ve¬
nit.
Ille
medicus
expugnauerat
morbum,
re¬
stabat
naturae
exstimulatio,
sine
qua
tor¬
por
erat
futurus,
&
vel
recursurus
morbus
prior,
vel
grauior
cum
morte
ipsa
succes¬
surus.
Accessit
anus
porrectaque
herbula
naturam
excitauit,
&
laudem
sanati
grauissimi
desperatique
retulit
morbi.
Non
ita
iudico
de
hoc
praesente
casu.
Exempla
recito,
in
quibus
visum
fuit
simile
quid
euenire.
Mul¬
tùm
fiducia
valet,
&
phantasia.
Sępe
vnum
edulium
desideratum
restituit;
sed
praeter
[GR]τὸ
πολύ[/GR].
Nam
hoc
etiam
penitus
suffocare
&
de¬
struere
naturę
vim
compertum
est.
Aliquibus
inuisa
sunt
Galenica,
quia
putantur
vulga¬
ria.
Ideo
non
tantum
parum
spei
in
illis
ponunt
(quantum
fas
est
hic
de
spe
loqui)
sed
&
nau¬
seant.
Omne
vero
nouum
gratum.
Ibi
exul¬
tant.
Spiritus
promuntur,
fiuntque
alacres.
Quid
mirum
si
tunc
vel
quiduis
sanat?
An
ignoramus
[GR]τὴν
τύχην[/GR]
in
medicando
fre¬
quenter
concurrere?
Taub¬
F
2
Sanatio
pra¬
sentanea.
Multa
resti¬
tuunt
prae¬
ter
opinio¬
nem
fortui¬
to
potius
quam
ex
arte.