84
DE
PANACEA
Taubmannus
poeta
medicum
imperite
operantem
ridet.
Alios
&
artem;
relinquit
in¬
tactam.
Auritum,
oculatumque
se
exhibet.
Mallem
non
risisset
poeta
medicum:
iuuenis
de
facto
veterani
iudicasset;
oculis
auri¬
busque
poeticis
medica
opera
inspexisset.
Erhardus
Heringius
historiam
recupe¬
ratae
salutis
texit.
Neminem
laedit.
Iustus
Zimerman
male
collocauit
oleum.
Vno
dicam
verbo:
INSANIT.
Dum
ait:
Vulgaris
misere
nos
medicina
negat,
MENTITVR.
Iohannes
Cuno
Noricus
proculdubio
iudicat
medice.
Vim
tribuit
panaceę
con¬
tra
putredines
&
venena.
Id
ita
esse
consen¬
taneum
est.
Sed
nostris
officinis
non
desunt
terrę
elotę.
Pazar
puluis
saxonicus,
cornu
cerui,
sulphur,
citrium
malum,
Theriaca,
aquę
theriacales,
&
omnino
plaustrales
copiae.
Vvilhelmus
comes
Suartzburgicus
cal¬
culum
sanatum,
&
alium
deploratum,
tradit.
Vtinam
modestius
locutus
esset
de
omnibus
medicis,
qui
in
cura
se
turpiter
dederint.
Bene
agit,
qui
secundum
artem
operatur,
licet
scopum
non
assequatur.
Et
forte
non
sunt
adhibiti
OMNES.
Multi
moriuntur
ab
Am¬
vvaldina,
quae
non
data
erat
mortis
gratia,
sed
salutis.
Incurabilem
affectum
iudicatum
fuisse
credo.
Sed
audiantur
medici;
qui
incurabile
pluribus
modis
accipiunt.
Bernhardus
Gölerus
Rafensbergius
in
morbo
Poeta
de
me¬
dico
indi¬
cium.
Paracelsi¬
cus
insa¬
nus.
Testimonim
de
putredi¬
ne
&
vene¬
nis.
De
calculo.