ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
181
nentur
imperitissimi
Alchymistae,
quem¬
admodum
Bernhardi
docet
historia,
con¬
querentis
se
olim
magno
cuiusdam
super¬
cilio
inductum
frustra
in
ouis
vulgaribus
quaesiuisse
id
quod
illis
non
inest.
Est
au¬
tem
mirabilis
expositio
Londinatis.
Sua¬
det
vt
artem
discamus
ab
Heliocantharis,
qui
certis
temporum
curriculis
latitando
viuant,
(alludit
ad
illud
[GR]σοφὸν;
λαθε
βιώσας[/GR])
quique
velint
suis
iudiciis
de
suo
inimico
sumi
posse
vindictam.
Innuit
vtendum
esse
artificio
scarabaei,
qui
fimo
se
inuoluit,
cu¬
ius
ope
dissolutum
est
ouum
aquilinum:
deinde
calcem
eius
cum
puro
albumine
totoque
temperandam:
temperamentum
toto
vitelli
liquore
artificioso
ordine
obli¬
nendum,
voluendo
reuoluendoque,
quo
magna
oui
fiat
metamorphosis
iam
scilicet
disparente
&
quasi
inuoluto
albumine
ipso
in
ipso
vitellinoso
liquore.
Haec
ille.
Tunc
[sic]
intelligis
interpretem?
Quantum
ego
iudico
non
erat
opus
veniam
manifestationis
petere.
Dicta
enim
indicta
sunt,
sicut
&
illa
Plato¬
nica
ad
Dionysium
de,
rege
omnium
circa
quem
sint
cuncta,
cuius
gratia
omnia,
qui
pulchrorum
omnium
causa;
circa
secun¬
dum
secunda;
tertia
circa
tertium.
Certè
affectamus
quidem
illa
intelligere
per
no¬
bis
familiaria
sed
vbique
apparet
defectus
&
aqua,
quod
aiunt,
haeret.
Non
autem
iu¬
dico
inconcinnam
esse
interpretationem,
nec
M
3
Aenigma
Platonis.