Galenus
de
Simplic.
Arist.
in
Ca¬
tegor.
Viuum
pro
vino.
Essentia
V.
In
Cardanum
lib.
de
Ethe¬
re.
280
LEONIS
SVAVII
restare
tanquam
ignis
reliquias
in
cineribus.
Ego
verò
ex
opinione
veterum
medicorum
à
Galeno
prolata
lib.
de
Simplicibus
(non
tamen
approbata)
existimo
proficisci
à
corruptione,
qua
uinum
in
acetum
conuersum
est,
&
eius
essentia
quinta
tota
exhalauit,
sicut
apparet
in
alitibus
&
piscibus
esculentis:
quae
si
diutiùs
quàm
par
est,
condantur,
acumen
asciscunt
lin¬
guae
palatoque
noxium.
Corruptio
autem
est
in¬
teritus
essentiae
rei,
non
alicuius
tantùm
qua¬
litatis.
Mutatum
ergo
vinum
atque
acidum
in¬
telligetur
secundum
dialecticos
in
ratione
qua¬
litatis,
non
ipsius
substantiae,
quae
alterationis
ab
illis
nomen
recipit:
haec
ad
Turnebum
de
subtilitate
rerum
naturae
non
tantùm
gram¬
matica
verborum
altercatione.
Supersunt
igitur
mysteria
de
vino
ex
priscis
magis
(ne
vinum
Artephii
oleumque
obiter
prae¬
tereamus)
vbi
admonuerimus
quosdam
subti¬
les
homines
in
Raymundo
viuum
pro
vino
le¬
gere,
atque
intelligere
de
aliquo
argento
viuo
philosophorum:
quod
est
album
pro
opere
al¬
bo,
rubrum
pro
rubro
lapide.
Ex
eadem
igitur
materia
sana
integraque
habemus
vinum,
ex
ea¬
dem
corrupta
habemus
acetum:
ex
illa
ipsa
stil¬
lata
exilit
aqua
ardens,
tandem
ex
aqua
arden¬
te
circulata
conficitur
essentia
quinta.
Essen¬
tiam
autem
quintam
vini
philosophici
(quod
Paracelsus
hîc
nuncupat
vinum
salutis)
Eli¬
xir
Arabes
sua
lingua
vocant:
H.
Cardanus
fu¬
tilis
an
vanus,
lib.
de
Ethere
(quo
titulo
vadi¬
monium
desereretur)
hîc
ait:
Elysios
Galenus
de
Simplic.
Arist.
in
Ca¬
tegor.
Viuum
pro
vino.
Essentia
V.
In
Cardanum
lib.
de
Ethe¬
re.
280
LEONIS
SVAVII
restare
tanquam
ignis
reliquias
in
cineribus.
Ego
verò
ex
opinione
veterum
medicorum
à
Galeno
prolata
lib.
de
Simplicibus
(non
tamen
approbata)
existimo
proficisci
à
corruptione,
qua
uinum
in
acetum
conuersum
est,
&
eius
essentia
quinta
tota
exhalauit,
sicut
apparet
in
alitibus
&
piscibus
esculentis:
quae
si
diutiùs
quàm
par
est,
condantur,
acumen
asciscunt
lin¬
guae
palatoque
noxium.
Corruptio
autem
est
in¬
teritus
essentiae
rei,
non
alicuius
tantùm
qua¬
litatis.
Mutatum
ergo
vinum
atque
acidum
in¬
telligetur
secundum
dialecticos
in
ratione
qua¬
litatis,
non
ipsius
substantiae,
quae
alterationis
ab
illis
nomen
recipit:
haec
ad
Turnebum
de
subtilitate
rerum
naturae
non
tantùm
gram¬
matica
verborum
altercatione.
Supersunt
igitur
mysteria
de
vino
ex
priscis
magis
(ne
vinum
Artephii
oleumque
obiter
prae¬
tereamus)
vbi
admonuerimus
quosdam
subti¬
les
homines
in
Raymundo
viuum
pro
vino
le¬
gere,
atque
intelligere
de
aliquo
argento
viuo
philosophorum:
quod
est
album
pro
opere
al¬
bo,
rubrum
pro
rubro
lapide.
Ex
eadem
igitur
materia
sana
integraque
habemus
vinum,
ex
ea¬
dem
corrupta
habemus
acetum:
ex
illa
ipsa
stil¬
lata
exilit
aqua
ardens,
tandem
ex
aqua
arden¬
te
circulata
conficitur
essentia
quinta.
Essen¬
tiam
autem
quintam
vini
philosophici
(quod
Paracelsus
hîc
nuncupat
vinum
salutis)
Eli¬
xir
Arabes
sua
lingua
vocant:
H.
Cardanus
fu¬
tilis
an
vanus,
lib.
de
Ethere
(quo
titulo
vadi¬
monium
desereretur)
hîc
ait:
Elysios