AMVVALDINA.
105
Porrigitur
ad
bulimian
sedandam.
Sed
Bulimia.
&
si
cui
fames
non
est,
&
laborat
[GR]ὄρεξις[/GR];
non
condimenta
laconica
salemque
promit,
sed
panacean,
quae
nimiam
famem
tollit;
nullam
autem
producit,
seu
labefactam
reducit.
Miraris
iterum
qui
hoc
possit
idem
puluis.
Facilis
responsio
est.
Vnum
per
se,
alterum
ex
accidente.
Ah
Galeni¬
ca
haec
sunt
commenta.
Spiritui
vitae
con¬
iunctus
coelestis
ignis
absumit
morbos,
vt
hic
famem
&
famis
carentiam;
sicut
ignis
lignum
&
non
lignum.
At
quid
absumat,
vbi
intemperies
sine
materia
est?
Num
&
ignis
deuorat
sine
ligno
ligni
curuitatem,
&
frigus?
Ineptiunt
Galenici.
Panacea
naturam
iuuat
per
se.
Haec
adiuta
morbos
tollit,
sicut
habet
&
principis
axioma
[GR]φύ¬
σες
ἰητροὶ
τῶν
νουσων[/GR].
Vincemur
Iohannes¬
hartmanne,
ni
nobis
emamus
aliquot
capsulas
panaceae,
quae
etiam
ad
sophisma¬
ta
facit,
&
nodos
soluendos,
sicut
Alexan¬
dri
gladius.
Verum
bono
simus
animo.
Negemus
panacean
iuuare
naturam
ita,
vt
omnes
sanet
morbos.
Nam
si
spiritus
vitalis,
&
sanguis,
&
calor,
quae
sunt
gene¬
ralia
instrumenta
animae,
&
omnium
par¬
tium
potentias
obtinent,
id
non
possunt,
neque
panacea,
quae
illas
non
obtinet,
po¬
terit.
Quod
autem
naturam
adiuturum
est
vniuersaliter,
id
ei
analogon
esse
necesse
est.
G
5
Bulimia.
Anorexia.
Sophisma
ad
vniuer¬
salitatem
pro¬
bandam.
Solutio.