AMVVALDINA.
111
gulet
sal
&
lapidescat.
Deinde
etsi
cresce¬
ret
inde
lapis;
tamen
ad
duriciam
aliorum
lapidum
peruenire
non
posset;
sed
&
sta¬
tim
calido
iusculo
saltem
resolui,
&
exigi.
Haec
ille.
Negat
salem
esse
posse
lapidis
materiam.
At
ita
resistit
praeceptoris
sui
Paracelsi
axiomatis.
Ita
enim
ille
in
primo
cap.
tertii
tractat:
de
Tartaro
scribit;
Vrina
non
est
aliud
quam
sal,
quod
resoluitur
per
epar
in
aquam
&
expellitur,
&
rursus
coagulatur
seu
transit
in
primam
suam
materiam
&
sic
facit
tartarum.
Et
quod
sal
coaguletur,
videmus.
Quia
iuncta
iusta
materia
concrescit;
vt
quando
sal
carnis
&
sal
vrinae
vniuntur,
coagulant
in
lapillos.
Prima
generatio
inter
epar
&
renes,
vnde
lapilli
rubei
sunt;
Secun¬
da
est
in
renibus;
Tertia
in
vesica,
&c.
Paulo
post
prohibet
tunc
esum
salso¬
rum:
tum
nihil
comedendum
est,
in
quit,
quod
humidum
est,
quod
duntaxat
vrinam
faciat;
Nulla
offa,
nec
SALSA
vlla,
sed
assata
&
sicca
sunt
capienda.
Ita
capit.
2.
Sal
quod
est
in
vrina
talem
ha¬
bet
vim,
vt
procreet
lapillos.
Nostros
ve¬
ro
erroris
accusat,
quod
dicant
calculum
nasci
ex
phlegmate
sicco.
Negat&
omnem
tartarum
sanari,
dum
ait:
si
est
ex
lapide
re¬
soluto,
non
possunt
curari.
Oportet
eos
claudos
&
contractos
vitam
finire.
Et,
ex
bolo
Amvvald
aduersatur
Paracelso,
non
Galeni¬
cis.
Paracelsus.
salsa
prohi¬
bet
in
calcu¬
lo.
Sententia
tributa
Ga¬
lenicis
a
Paracelso.