ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
205
imbecillius.
Sed
haec
ad
physicos.
Gradus
ignium
potentialium
in
aquis
fortibus
inde
aestimes,
quod
quaedam
sit
quae
nec
argen¬
tum
nec
aurum
corrodit;
quaedam
quae
o¬
mnia
pręter
aurum,
quaedam
etiam
aurum.
Spiritu
tartari
putant
sulphur
distingui
in
colorem
&
corpus,
hoc
est
tincturam
ex¬
trahi.
Hoc
non
assequaris
aqua
forti.
Spiri¬
tus
vini
non
tangit
aurum,
vt
nec
aqua
mel¬
lis.
At
si
exasperaueris
sale
fecularum,
non
parcit.
Itaque
gradus
diuersos
etiam
in
eo¬
dem
animaduertas.
Mirum
est
qui
acetum
radicatum,
succus
berberum
&
limonio¬
rum,
quin
&
spiritus
vitrioli,
quae
non
ve¬
rentur
autores
natura
frigida
pronunciare,
idem
possint.
An
confugiendum
ad
illud
Galenicum
est,
quod
natura
confuderit
in
his
igneas
partes
cum
aqueis,
quae
cum
sint
subtiles,
adiuuent
illas
in
penetratione?
Spi¬
ritum
vitrioli
frigidum
censere
nescio
an
sit
magnae
temeritatis,
nisi
velis
etiam
oleum
sulphuris
seu
potius
aquam
ex
spiritu
coa¬
gulatam
pari
censu
habere,
quod
qui
putat,
non
est
mentis
compos.
Possumus
autem
illum
sulphuris
spiritum
tam
mitem
redde¬
rè
vt
nihil
violentius,
nec
aliud
sapiat
quam
depuratum
limoniorum
succum
aut
aco¬
rem
citri,
quanquam
niger
ille
ex
impuro
sulphure
elicitus,
si
infuderis
manui,
addi¬
derisque
parùm
spiritus
vitrioli
aut
tartari,
tam
vrat
quam
ignis.
Sed
&
hęc
exorbitant.
Poten¬