Panacea
non
potest
reponere
dentes
122
DE
PANACEA
cto
docet
Hipp.
Omne
genus
morborum
posse
proficisci
a
mala
dioeta,
aut
a
flatu
&c.
adiumenti
aliquid
attulisse,
&
visum
sanasse;
At
non
nisi
tunc
cum
[GR]φαρμακία[/GR]
spectatur,
nec
cum
à
quauis
causa
morbi
singulares
oriuntur,
nec
cum
a
communi
quidem
caussa
remotissima
dependent,
at
prope
a
pluribus
seu
simul,
seu
deinceps
existunt;
nec
cum
a
dissentientibus
orti
commiscentur,
&
similibus,
secundum
su¬
periorem
[GR]τῶν
καθόλου[/GR]
determinationem.
At
simpliciter
ita,
vt
definit
Assyluanus;
im¬
possibile
dictum
secundum
naturam
ha¬
ctenus
compertam,
iudico
nisi
DEVS
decretum
vetus
mutauit,
&
naturae
cur¬
sum
vertit.
Gangraenam
factam
sana¬
re;
varices
grandes,
sarcocelasque
valen¬
tes
tollere,
peritonaei
rupturas
solidare;
hy¬
drophobia
captos
restituere;
apoplexias
fortes
soluere,
vulnera
vlceraque
cordis,
&
cerebri
grauia
apostemata
cum
lethar¬
go
saluare;
exectam
matricem
regene¬
rare
&c.
SOLA
Panacea
hoc
est
puluere
illo
assyluano,
fieri
simpliciter
nequit.
Nec
dum
audiuimus
specimina
leuiorum
morborum,
vt
tympanitae
&
ascitae
ex
ca¬
lida
caussa
in
vetulis,
item
ilei,
elephan¬
tiaseos
confirmatae
&c.
Et
quando
vel
vnum
dentem
reposuit
panacea,
aut
lu¬
xatum
membrum?
Quando
rupturam
cor¬