134
DE
PANACEA
gnant
parum
quid
se
bibisse.
Non
raro
vidi
diarias
febriculas
in
infantibus
cum
catarrhulo
&
destillatiuncula.
Cibum
ci¬
bum;
aut
pharmaca
pharmaca
clamant.
At
natura
eos
morbos
relictos
sibi
egre¬
gie
curauit,
saltem
nihil
dando.
Quoti¬
es
cum
ita
ingeruntur
externa,
naturae
motus
pervertitur,
fitque
chronicum
malum
ex
ephemero?
Haec
cogunt
nos
pharmacian
&
chirurgian
saepius
vsurpa¬
re
quam
placet.
Veteres
illi
Hippocra¬
tici
longe
erant
temperatiores,
&
medi¬
corum
obseruantiores.
Sed
haec
praecido
praesertim
cum
vno
halitu
possint
ista
omnia
pro
te
adducta
euerti.
Dici
enim
potest,
nomen
Diaetaeate
non
recte
in¬
telligi.
Qua
nutrit
res
data;
ea
pertinet
vere
ad
Diaetam:
qua
sanat
morbos
etsi
ex
ciborum
genere
sit,
ea
pharmacum
est,
&
nomen
Diaeteticum
obiter
ha¬
bet.
Aliud.
Sol,
dat
&
distribuit
lamen
omnibus
stellis,
&
vniuerso
terrae
globo;
&
ea
sus¬
citat
&
instigat
ad
vitam,
motum
&
ope¬
rationes.
Sal
omnem
carnem
defendit
a
mucore
omni,
putredine
&
corruptione,
conseruatque:
Panis
alit
omnes
homines,
vinum
potum
praebet
omnibus;
ita
vt
his
solis
Cibus
in¬
tempestiue
datus
non
raro
graui¬
vem
morbo¬
rum
causa.
De
sole.
Sal
Panis.