140
DE
PANACEA
sicut
nec
aqua
commista
aquae.
Altero
per
magna
tormenta,
&
corrosiones
aquarum
fortium
&
sublimationum.
Ibi
duplex
potius,
quam
simplex
res
est;
neque
tamen
ad
omnem
morbum
valet,
vt
nec
crudus
Mercurius,
cuius
portio
excellit
multum,
Hic
vana
est
iactatio.
Periit
enim
virtus
potius
quam
seruata
est.
Potest
quidem
&
tertio
modo
educi,
sed
tunc
ratione
pri¬
mae
materiae
non
valet,
vt
intelligunt
con¬
scij.
Deductio
ad
summam
simplicitatem
itidem
nihil
facit.
Non
enim
afficit
no¬
strum
corpus
quod
summe
simplex
est,
sed
quod
mistum.
Qualis
autem
sit
pana¬
cea
supra
dictum
est.
Conformitas
cum
spiritu
vitali
inutilis
est,
vt
ante
satis
appa¬
ruit.
Nec
quicquam
valet
mistura
cum
eo.
Ergo
singula
illa
plane
exolescunt.
Sed
nec
iuncta
simul,
quemadmodum
ex
superioribus
abundanter
videre
est,
&
o¬
diosum
foret
[GR]ταυτολογεῖν[/GR].
Inanis
itaque
propositio
est.
Assumtio
plena
est
mendaciorum.
Nam
spagiria
ad
similitudinem
quidem
eius
quod
purum
primo
est
&
perpetuum
re¬
spicit,
sed
neque
eo
peruenire
potest,
ne¬
que
id
policetur,
cum
ex
mistis
eliciat
pu¬
rissimam
partem,
eamque
vocet
coelestem
ob
dissimilitudinem
cum
priore
concre¬
tione.
Interim
summa
simplicitas
&
astra¬
lis
na¬
Chymici
di¬
cunt
pulue¬
re
lapidis
re¬
serari
natu¬
ras,
&c.
Summa
sim¬
plicitas.
Assumtio¬
nis
iudicium.
Chymica
simplicitas.