AMVVALDINA.
143
vocata
sit
penetrans
ignis,
&c.
Primum
falsum
est
ignem
consumere
res
omnes.
Meminisse
saltem
debebat
se
Spagi¬
rum
esse,
cuius
dogma
est
nullam
rem
fixam
&
coelestem
posse
consumi
ab
igni
elemen¬
tari.
Ita
de
mercurio
scribunt,
quod
incon¬
sumtilis
sit.
Nam
aut
manet
in
igni
totus,
i
aut
totus
fugit.
Et
quis
ignis
etiam
calces
absumit?
Reuerberii
ignis
flammeus
ve¬
hementissimus
est
in
Chymia.
At
hic
non
absumit
omnia.
Nec
obiicias
vltimum
ignem
mundi
conflagraturi.
Nostri
simi¬
lem
non
esse
consentaneum
est,
quia
&
aquas
consumet,
quod
noster
sine
medio
non
fa¬
cit.
Nec
ignis
omnibus
aduersatur.
Philo¬
sophi
scribunt
fixum
mercurium
acquiesce¬
re
igni
tanquam
familiari.
Et
Aristoteles.
scriptum
reliquit
quaedam
animalcula,
etiam
in
igni
viuere.
Vnde
figmentum
de
Salaman¬
dra.
Ab
hac
etiam
Chymici
Salamandricum
vocant,
quod
nullo
comburitur
igni.
Ita
de
bys¬
so
&
asbesto,
&
tabulis
a
lumine
illitis
re¬
ferunt.
Quin
&
adamantis
quoddam
genus
contumaciter
ignis
vim
respuere
memoriae
proditum
est.
Ridicula
est
applicatio
de
na¬
tura
angelorum
&
animarum.
Quomodo
nu¬
dis
formis
potest
esse
natura
ignea?
Si
con¬
paruerunt
specie
ignis,
non
ob
id
igneę
sunt
naturae,
nisi
velis
etiam
humanae
esse,
&
e¬
quinę,
&
plaustralis,
aut
Spiritum
S.
in
co¬
lumbam
transformare.
Assumtum
potest
con¬
cedi
Ignis
non
con¬
sumit
res
o¬
mnes.
Mercurius
illa
sui
ab
igni.
Ignis
mun¬
dum
absum¬
turus
a
no¬
stra
flam¬
ma
alienas
habet
vires.
Salaman¬
dricum.
Animae
&
angeli.