AMVVALDINA.
145
parabile
est
a
materia
seu
subiecto.
Itaque
absumet
cum
subiectis,
&
sic
illa
medici¬
na
oculum
cum
coecitate
destruet.
Quam
proba
ergo
sanatio?
Sin
dicet,
saltem
ex¬
igere
&
depellere,
sicut
qualitas
qualita¬
tem;
quid
ergo,
inquam
tibi
est
cum
igni
absumente?
Quam
turpe
est
iterum
dis¬
sentanea
&
dissimilia
pro
consentaneis
&
similibus
effutire?
Par
absurditas
est,
dum
dicit
ignem
omnibus
aduersari.
Si
ita
se
habet
&
medicina
ignea,
quomodo
spiritui
erit
familiaris?
Si
mala,
saltem
in
corpore
morbido
intelligit;
vt
medicina
illis;
ita
&
illa
vicissim
medicinae
resistent.
Et
hoc
verisimilius
est
in
panacea.
Nam
pertinaciter
admodum
ei
aduersantur
mor¬
bi.
Non
itaque
proderit
in
morbis
perti¬
nacibus,
&
insanabilibus,
sicut
neque
ignis
facit
quippiam
aduersus
lacus
&
mare:
Il¬
leque
Deus
Aegyptius,
Chaldaeorum
Deo
adhuc
est
fortior.
Sed
vbi
tunc
dogma
pa¬
racelsicum
de
cura
persimilia?
Hoc
quo¬
que
consequens
est;
quia
ignea
medicina
non
est
saltem
qualitas,
sed
qualitas
in
cor¬
pore;
sicut
morbis
insesta
est,
ita
&
parti¬
bus
in
quibus
existunt
morbi.
Non
ergo
sa¬
nabit
citra
iacturam.
Prolepsis
de
extra¬
cto
igni
coelesti
vana
&
nugatoria
est.
Non
enim
ex
elementaribus
extracta
ignea
na¬
tura
potest
esse
coelestis;
&
si
est
coelestis,
refu¬
K
Coelestis
ignis
extra¬
ctio.