AMVVALDINA.
147
Tam
vniuersaliter
vt
panacea,
non
pro¬
clamatur.
Quae
de
anima
mundi
&
reli¬
quis
attexuntur,
nihil
ad
rhombum
faciunt.
Adiicitur
&
aliud
[GR]άλύμαντον[/GR]
assyluanum.
Sicut
vnicum
venenum
parua
quanti¬
tate
vitam
adimere
potest;
ita
vnica
medi¬
cina
paruae
doseos
vitam
potest
seruare
sanitatem
defendere,
&
ab
omnibus
affe¬
ctibus
malis
liberare.
Hic
vera
est
prota¬
sis
contingenter.
Non
enim
semper
id
fit.
Apodosis
mendacissima
est.
Vnus
morbus
satis
est
ad
vitam
adimendam,
aut
etiam
vna
vis,
vt
strangulatio;
At
non
vna
medicina
restituere
potest
OMNES.
Et
nihil
est
im¬
pudentius
hoc
sophismate.
Vni
veneno
po¬
test
alexiterium
opponi
in
vno
eodemque
morbo
vel
affectione.
At
si
vnum
sanat,
non
consequens
est,
omnes
sanare.
Deinde
non
solo
veneno
petitur
hominis
vita:
Ergo
nec
solo
Alexiterio
defenditur.
Sed
nec
hoc
perpetuum
est,
vt
alexiterium
oppugnet
expugnetque
morbum
a
veneno
contractum.
Nam
si
id
venenum
plura
membra
corrupit
&
iam
fecit
morbos;
solum
alexiterium
in¬
utile
est.
Requiruntur
non
raro
purgantia,
solidantia
&
alia.
Vbi
nondum
factus
mor¬
bus
est,
concesserim.
Sed
vbi
factus;
non
item.
Vtinam,
Assyluane,
ad
tribunal
de¬
clamasses,
nec
medicinam
vnquam
atti¬
gisses,
tam
turpis
Sophista
futurus.
Eius
K
2
Venenum.
Vnae
res
po¬
test
vita
tol¬
lere,
at
non
una
omnes
sanare
mor¬
bos.
Alexiterium