ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
251
[GR]τμίσῃ
τὸ
ὑγρὸν
ἅμα
τῷ
θερμῷ
ἄλες[/GR].
Nemo
neget
fortassis
sales
quos
Alkali
vocant,
ad
chymi¬
cam
pertinere
officinam.
At
eorum
mo¬
dum
describit
idem
philosophus
his
ver¬
bis:
[GR]ὅσί
τις
τόπος
ἐνῳ
πεφύκασι
κάλαμος
καὶ
γοῖ¬
νος.
τούτων
οὖν
κατακαίουσι
καὶ
τὴν
τέφραν
ἐμβάλλον¬
τες
εἰς
ὕδωρ
ἀφέψουσιν.
ὅτων
δὲ
λίπωσί
τι
τοῦ
ὕδατος;
τοῦτο
ψυχθὲν
ἀλῶν
γίνεται
πλῆθος.[/GR]
Quod
si
quę¬
rat
horum
rationem:
praesto
est
philoso¬
phus
respondens
ignem
in
materia
elabo¬
rasse,
eiusque
esse
restinctum
principium;
ter¬
ram
autem
retinuisse
affectionem,
&
man¬
sisse
velut
cinerem
&
calcem.
Per
hanc
cum
colatur
humor;
liquescunt
glebae,
tenuissi¬
maeque
partes
ab
igni
affectae
vnà
egerun¬
tur
aquae
commistae.
Haec
separata
denuo,
salem
vel
calcem
relinquit.
Ne
verò
putet
in
terra
istud
fieri
non
posse,
cum
teste
phi¬
losopho
ignis
hanc
sphaeram
fugiat;
exeo¬
dem
alia
instruitur
sententia,
quae
asserit
in
terra
multum
existere
ignis,
multumque
caliditatis.
Notum
est
in
chymica
destilla¬
tione
aquas
fieri
per
vaporum
concretio¬
nem:
Fieri
alias
per
corrosionem;
alias
per
colliquationem.
Haec
ipsa
Aristoteles
ita
e¬
nunciabat:
[GR]τὸ
ὑχραίνεθαί
ἐειν
ἐν
μὲν
τὸ
ὕδωρ
γί¬
γνεσθι
συνιστάμενον[/GR]
(quod
nihil
est
aliud
quam
id
quod
in
destillationibus
vsitatis
euenit)
[GR]ἐν
δὲ
τὸ
τῆ
κεααι
τὸ
πεπηγός[/GR]
(quod
fit
in
corro¬
sionibus,
&
salibus
calcibusque
cellarum
humore
aut
balnei
dissolutis,
quanquam
crassi¬