214
ANDREAE
LIBAVII
D.
tem.
Idem
euincit
effectus.
Dicis
enim
illius
veritatis
tantam
vim
esse,
quanta
est
quintae
essentiae
ab
omni
impuritate
libe¬
ratae;
Imo
quanta
est
omnium
arcanorum,
tincturarum,
magisteriorum,
elixirium,
clementorumque
spagirieorum,
cum
a
tuis
medicinis
auocantur
saniores.
Sed
tu
id
tuo
more
interpretaris,
quod
fiat
cum
eorum
summo
periculo.
Non
immerito
malunt
cum
bona
conscientia
periculum
sustinere,
quam
te
medico
falso
ex
facer¬
dote
facto,
contra
vocationem
diuinam,
vti,
scientes
parum
valere
preces
&
actio¬
nes
[GR]τῶν
ἀλλοτριοεπισκόπων[/GR],
vt
vt
aliquando
responderit
euentus.
Ego
malim
medico
ordinario
me
committere,
etiam
si
impe¬
ritissimus
habeatur,
quam
ministerio
ab¬
negati
sacerdotis.
Tertium
argumentum
elencho
petiti
principij
non
caret.
Si
iusserunt;
nomina:
si
iusserunt
atque
etiam
calcar
addiderunt,
cur
eorum
nulli
committis
scriptum
tu¬
um?
Cur
prodit
sine
patrocinio
illorum?
Videor
mihi
videre
quem
intendas.
Sed
in
illo
parum
tibi
erit
praesidij:
nec
eius
est
autoritas
tanta,
ut
ipso
iubente
omnium
Academiarum
&
rerum
publicarum
me¬
dicos
arrodas,
atque
adeo
totam
artem
impura
tua
lingua,
quam
vtinam
igni
chymico
bene
excoqueres,
vt
purum
ab
impuro
Sani
absti¬
nent
Para¬
celsicis
remè¬
diis.
Satius
est
se
imperito,
vo¬
cato
tamen
medico
cre¬
dore,
quam
non
vocato
sacerdoti.
Paracelsici
non
audent
nominare
suos
patro¬
nos.