ANTIGRAMANIA.
227
violentissima;
eaque
non
alterantia,
roborantiaue
aut
etiam
per
diaetam
ope¬
rantia,
sed
purgantia;
qua
quaeso
fronte
quo
ore,
qua
conscientia?
Nempe
doles
nos
viuere,
&
nefariis
tuis
conatibus
ob¬
sistere.
Noli
ante
tempus
rumpi
malicia
atque
inuidia.
Erit
tibi
praesto
sua
suo
tem¬
pore
poena,
nisi
resipis.
Sed
ecce
ille
inimicus
humoralium
me¬
dicorum
in
magna
&
inusitata
humorum
copia,
nouit
praeparare
medicinas,
&
eas
administrare.
Quaeso
te
quid
tibi
cum
humoribus
tam
sicco
&
arido
Theologa¬
stro?
Putaueram
tibi
omnes
morbos
esse
siccos:
prae
vt
in
Humoristas
debacharis.
Iam
tam
humidi
quidam
sunt,
vt
et¬
iam
inusitatam
copiam
humorum
prae¬
beant.
At
quae
illa
inusitata
copia?
Quod
naturae
moderationem
excedit,
mole¬
stum
quidem
&
invsitatum
illi
est:
At
tu
medicis
loqueris,
in
campo
medico.
For¬
tassis
tuus
venter
aliquando
oceanum,
aut
lernam
improbae
aquae
continuit.
Sed
sophistis
etiam
atoma
democritica
ma¬
gna
sunt,
vt
sibi
ingentes
inusitatae
glo¬
riae
montes
arrogent.
Quod
quicquam
praeparare
ex
arte
noueris,
tunc
crede¬
mus,
cum
id
Doctorum
chymiatrorum
ex
nostris,
iudicio
commiscris,
non
iam
perfe¬
ctum,
sed
a
rudi
elaborando
vsque
dum
perficias
ita,
P
2
Humorum
contemtor
circa
humo¬
res
occupa¬
tur.
Sophistae
fa¬
cile
ex
mus¬
ca
elephan¬
tum
creant.