ANTIGRAMANIA.
255
Quid
ergo
secat
num
patientem
seu
aegrum?
Multo
minus.
Hoc
enim
non
esset
curare;
sed
vere
ad
essentiam
redigere
aegrum
non
per
Vulcanum,
sed
per
terram;
atque
ita
non
per
sublimationem
sed
per
descen¬
sum
separato
puro
ab
impuro.
Quid
tandom
illa
essata
anatome
tractat,
vt
suggerat
ista
tam
magnifica?
sanguinem
humanum,
ex
quo
fabricant
arcanum
primę
materiae,
quan¬
quam
etiam
ex
semine
humano
tum
hoc
tum
artificialem
illum
homuncionem
quem
Dornaeus
ex
panè
&
vino
elicit,
creent;
De¬
inde
mineralia;
animalia,
vegetalia:
destil¬
larent
&
celestia,
nisi
remotius
esset
caelum
sicut
Paracelsus
ex
aere,
igni,
aqua,
terra
simplicibus
rerum
naturis
nihilominus
ele¬
menta
noua
elicit,
cum
tamen
Dornesij
Car¬
dani
&
aliorum
vere
sentientium
sententia
ignis
nec
elementum
materiale,
nec
corpus
sit.
Quid
tùm
postea?
Etiam
qualitates
de¬
stillare
possunt,
&
purum
ex
impuro
se¬
gregare.
Nam
noster
Paracelsus
[sic]
infra
dicit
se
qualitates
elementares,
à
specificis
segre¬
gare.
Magnam
tamen
deprehendimus
ar¬
tis
paracelsicae
imperfectionem.
Cùm
enim
homo
sit
microcosmus,
con¬
stetque
ex
omnibus
mundi
partibus;
vnde
et¬
iam
curae
seu
sanationis
ratio
sumenda
sit,
ita
vt
si
terra
aegrotet,
per
terram
seu
salem
(sal
ipsa
est
terra)
sit
curandus:
si
caelum
homi¬
Arcanum
primae
mate¬
riae.
Paracelsus
ignem
sepa¬
rat,
qui
ta¬
men
in
rerum
natura
sub¬
stantia
pro¬
priam
non
habet.
Paracelsici
separant
qua¬
litates
a
re¬
bus
elemen¬
taribus.