266
ANDREAE
LIBAVII
D.
giria
apud
Theophrastum
Paracelsum
non¬
dum
intelligit.
Non
est
anatomiae
essatę,
quam
ille
stolide
fingit,
ancilla;
sed,
vt
&
Dornaeus
explicat,
idem
quod
Alchymia
vel
Chymia,
cuius
officium
generale
est
dis¬
cernere
verum
a
falso;
genuinum
&
essen¬
tiale
ab
adultero
&
accidentali,
sequestra¬
re
a
bono
malum,
&
impurum
a
puro
se¬
gregare,
separare
&
abiicere
binarium
vni¬
tate
seruata,
vt
Dornaeus
loquitur.
Et
hoc
ipso
argumento
prodit
suam
stultitiam
&
pseudochymian
idem
Neoparacelsus.
Pa¬
racelsista
audire
vult,
at
non
cum
autore
suo
loquitur.
Chymicus;
at
a
Chymico¬
rum
placitis
diuertit.
Sed
forte
ille
suo
genio,
qui
est
fortassis
Soladinus,
siquidem
Vulcanum
tantopere
veneratur,
nouam
artem
cudere
voluit.
Hęc
etiam
ratio
est,
cur
autoritatem
in
praefan¬
tione
repudiauit,
vt
sc.
sibi
integrum
esset
li¬
bere
quicquid
in
buccam
veniret
&
statuere
&
pro
lege
ratum
iungere.
Sed
Paracelsistę
nunquam
sibi
persuadebunt
hunc
de
sua
fa¬
ctione
esse,
cum
principis
oracula
non
ob¬
seruet.
Illud
valde
superciliosum
est,
quod
negat
Magiriae
suae
seplasiam
conferendam,
quia
hęc
tractet
expressiones
succorum
sim¬
plices
puluerationes,
infusiones.
Hic
in
pura
solis
luce
peruersitas
Neoparacelsica
destituta
est.
Ergone,
Paracelsistae
non
ex¬
trahunt
Spagiria
Theophra¬
sti.
Paracelsici
pseudochy¬
mia.
Soladini
sunt
Para¬
celso
spiritus
igni
gauden¬
tes.
Pharmaco¬
poeia
an
com¬
parandae
Spa¬
giriae.