270
ANDREAE
LIBAVII
D.
diuturnitati
seruanda
res
est;
interdum
neutiquam,
veluti
cum
mox
vsurpanda.
Ibi
vel
plenius
ad
absumptam
saltem
aquosi¬
tatem
fit
decoctio,
&c.
vel
omni
liquore
absumpto
essentia
vocata
colligitur
sola.
Feces
abiiciuntur
vtrobique.
Et
licet
ma¬
ceratio
sit
generalius
quiddam
seu
dige¬
stio:
apud
Chymicos
tamen
quadamtenus
etiam
infusio
est.
Et
si
non
in
omni
Chy¬
mica
praeparatione
infusio
necessaria
est;
in
multis
tamen
est.
Si
iam
Chymiae
pro¬
positum
est
more
naturae
animatae,
sepa¬
rare
crassa
&
feculenta
a
subtilibus
&
pu¬
ris,
mediante
liquore:
infusio
siue
a
sepla¬
siariis
siue
aliis
vsurpetur,
proprium
Chy¬
miae
opus
erit,
quanquam
ab
aliquibus
administretur
ingeniosius,
ab
aliquibus
imperitius.
At
hic
blateator
in
culina
vi¬
dit
infusionem;
in
pharmacothecis
vide¬
re
ob
coecitatem
inuidiae
&
odii
non
po¬
tuit.
Et
quis
scit
an
vnquam
ingressus
sit
pharmacopoeias
nostras
indagandi
causa?
An
etiam
vel
cordum
saltem
inspexit?
Sed
metuit.
Si
enim
cordus
eum
infundi
man¬
daret;
procul
dubio
totus
in
feces
abiret,
adeo
nihil
puri
in
eo
est.
Sed
audire
aliud
propugnaculum.
Sola
ars
Spagirica
potest
defendere
Paracelsistas
à
Galenicis.
Para¬
Infusum
vel
ad
siccitatem
redigitur
vel
ad
agno¬
si
saltem
ab¬
sumtionem,
vel
statim
to¬
tum
vsurpa¬
tur:
et
aliud
alio
elabo¬
ratur
inge¬
niosius.
Spagiria
Pa¬
racelsicorum
patronae.