290
ANDREAE
LIBAVII
D,
ministris,
sed
&
fide
iurata
rei
publicae
addicti,
quanquam
vt
inter
seruos
Vulcanios
(quo¬
rum
infidelitas
fere
iam
aequata
nubibus
est,
&
in
omnibus
tabernis
proclamatissi¬
ma)
multi
sunt
nequam;
ita
nec
inter
Se¬
plasiarios
omnes
sunt
puri.
Si
hene
fiat
res;
quid
interest
tuis
manibus
fiat,
an
carbo¬
narij
ministri?
Fiat
modo
te
autore
&
iu¬
dice.
Quae
ergo
vis
conclusionis
Neopara¬
celsicae
est?
Nempe
consequi
ipsos
esse
se¬
dulos
operarios.
Nam
fornaces
construere,
est
operari;
idque
&
vitrarij,
&
figuli,
&
fabri
ferrarij,
&
Metallici
latomi,
aliique
saepe
praestant
ingeniose.
Ita
cum
strenue
vigi¬
lant,
&
multas
noctes
insomnes
ducunt;
vi¬
ne
est
cum
potoribus,
&
lixis.
Non
exhor¬
giles
agunt
bonos;
idque
saepe
illis
commu¬
rescere
carbones;
decet
bonos
Carbona¬
rios.
Et
hoc
Caminarij
faciunt
similiter,
&
fabri
ferrarij.
Regere
ignem
bene
&
in¬
dustrie;
nullam
tribuit
aliam
dignitatem,
quam
quae
est
communis
cum
liquatori¬
bus,
metallicis
excoctoribus,
&
probato¬
ribus.
Vnicuique
sua
laus
est.
Itaque
&
[GR]ψοῦσμα[/GR]
physicum
committit,
cum
inquit
SOLOS
Paracelsicos
scire
regimina
ignis,
quae
tamen
non
ignorant
aurifabri
&
reli¬
qui.
Vnde
ergo
deducta
est
doseos
tam
su¬
perciliosa
noticia?
Vnde
commendata
di¬
gnitas
illa
medica?
Nempe
ex
accidente
hęc
eueni¬
Paracelsici
a
constructio¬
ne
fornacum
boni
fiunt
fornacarij,
si
bene
id
ex
equuntur.
Non
soli
Pa¬
racelsici
[sic]
sci¬
unt
ignem
bene
regere.