ANTIGRAMANIA.
303
aegroti,
vetustatem,
contumaciam
&
im¬
patientiam
cum
aliis.
Non
ignoramus
ma¬
gnam
vim
habere
Chymica,
pręsertim
mi¬
neralia
in
talibus;
Sed
operari
per
ea
non
admittimur
ab
aegrotis
&
circumstantibus
idque
vitio
Paracelsistarum,
qui
adhuc
pas¬
sim
vagantur,
&
pessime
tractan
ęgros.
Po¬
test
fortassis
Neoparacelsus
de
se
certior
esse:
Sed
ne
defendat
alios,
quos
nondum
fi¬
de
comperta
excoxit,
&
ad
purum
redegit.
Finge
iam
à
nobis
incurabilem
morbum
iu¬
dicatum,
quia
à
nobis
proposita
remedia
respuuntur:
veniat
Neoparacelsicus,
&
vno
atque
altero
exemplo
ficto
confirmet
suam
medicinam
profuisse:
statim
ei
cre¬
detur,
&
à
sumta,
cum
augeat
vim
noua
spes
concepta
&
fiducia,
conualescet
miraculo.
Si
nos
eandem
porrexissemus,
laterem
lauissemus.
Quia
enim
consueto
more
o¬
peramur,
&
fere
quotidie
ob
oculos
ob¬
uersamur,
putant
nos
nihil
nisi
exoleta
&
raucida
medicamenta
habere,
sicut
nouimus
quendam,
etiam
inter
primos,
qui
omnia
potius
credit,
quam
pharmacopolam
habere
bona
aromata,
quib.
tamen
censendis
non
raro
interfuit
ipse.
Contra
alius
nihil
nisi
a
matre
Euandri
petita
desiderat,
clamat¬
que
se
nolle
Italicis
medicinis
(intelligit
autem
minerales
&
artificiose
paratas
alias)
sanari.
Quicquid
vsurpatur,
id
prius
Chymica
ve¬
ra
magnam
vim
habent
in
morbis
aliquibus
be¬
ne
adhibi¬
ta.
Fiducia
me¬
dicinam
ad¬
iuuat.
Omne
rarum
carum,
vile¬
scit
quoti¬
dianum.
Peruersi
mo¬
res
hominum.