ANTIGRAMANIA.
339
ore
cumulatim,
asserens
nos
ignorare
quid
demus.
Est
autem
res
paucorum
verborum.
Nam
paralogismo
breui
includitur:
Qui
nec
simplicia
nec
composita
quae
praebet,
cognouit,
is
quid
det,
nescit.
Galenici
nec,
&c.
Ergo,
&c.
Assumtum
dependet
ex
igno¬
ta
Spagiria.
Verum
respondendum
est
ordi¬
ne.
Propositio
in
paralogismo
non
est
[GR]κα¬
τὰ
παντὸς[/GR],
nec
[GR]καθʼ
ὅλου[/GR],
nec
[GR]καθʼ
αυτό[/GR].
Omni¬
no
ergo
[GR]ἐπιστημονικῶς[/GR]
non
est
conformata,
&
per
consequens
[GR]αὐτόπιστον
ἀξίωμα[/GR]
esse
ne¬
quit.
Quid.
n.
si
ex
ea
assumam;
Ibis;
vrsus,
ceruus,
hippopotamus,
&
omnia
ea
a
qui¬
bus
Dornesius
vult
homines,
&
per
conse¬
quens
etiam
Paracelsicos
remedia
accepisse,
nesciunt
quid,
quale,
quantum;
Ergo
ne
na¬
turae
aduersantibus
&
inimicis
vescuntur?
Poteramus
autem
etiam
assumere
de
plantis,
de
agyrtis,
de
vetulis,
&
omnino
de
Para¬
celsicis.
Reuera
enim
Neoparac.
non
potest
sci¬
re,
quid,
quale,
quantum.
Cur
hoc?
Quia
ex
Chymia
iudicat,
quae
tamen
omnia
pene
ex
omnibus
facit,
&
salibus
eductis
non
acquies¬
cit;
sed
eos
adhuc
transformat
in
aquas,
o¬
lea,
mysteria,
arcana,
turbitum,
magisteria,
&
infinita
[GR]τερετίσματα[/GR]:
putat
autem
se
essen¬
tiam
deprehendisse
cum
quoduis
elicuit,
cumque
essentiae
essentia
non
sit;
ipse
tamen
ex
es¬
sentia
semper
essentiam
venatur,
absque
vllo
fine.
Non
culpamus
verorum
Chymicorum
studium:
Y
2
An
Galeni¬
ci
ignorent
quid
dent.
Propositio
vana.
Qui
ex
solae
Chymia
&
oculis
vulca¬
ni
iudicat
si¬
ne
sensu
&
ratione
na¬
turali,
nescit
omnia
illa.
Chymia
po¬
test
omnia
ex
omnibus
pene
elicere.