342
ANDREAE
LIBAVII
D.
non
est
consequens
eos
naturę
repugnan¬
tia
adhibere,
propter
imperitiam.
Cadit
ergo
ex
dimidia
parte
tam
opero¬
sa
probatio.
Insuper
ideo
etiam
assumtum
negatur,
quia
probatio
eius
principium
pe¬
tit.
Etenim
non
satis
est
ad
fidem
dicere,
com¬
positiones
Galenicae
sunt
confusae,
sigilla¬
tim
id
demonstrandum
est,
&
opponenda
ratio
firmior.
Quoniam
vero
Neoparac.
Theologus
ille
abnegatus,
iudicare
id
ne¬
quit,
neque
etiam
iudicat,
cum
artificib.
solis,
&
ex
professo
medicis
plurimum
ea
res
fa¬
cessat
negotii;
qua
facilitate
nos
confusio¬
nis
accusauit,
ea
repudiatur.
In
secundo
mu¬
nimento
ab
argumento
inscitię
seu
igno¬
rationis
simplicium,
pars
est
ignorantię
elen¬
chus.
Antecedens
enim
futile
est.
Quantum
enim
humanae
industriae
scire
licet,
quan¬
tumque
manifestauit
naturę
autor
his
in
lo¬
cis,
in
quibus
versantur,
&
monumentis
quo¬
rum
compotes
fieri
potuerunt;
id
Galenicis
omni
vi
ingenij
&
sensuum
per
tot
experi¬
menta
mundi
est
acquisitum,
adeo
vt
quod
in
arte
constitutum
est,
id
nec
dum
possit
labefactari,
reliqua
vero,
quae
ad
artis
seu
complementum
seu
ornamentum,
augmen¬
tumve
facta
per
experientiam
accessione
indies
cognoscuntur,
neutiquam
velint
re¬
pudiata
iidem:
In
quo
ipso
sentiet
&
Neopa¬
racel.
sibi
non
mediocrem
restare
laborem,
huma¬
De
composi¬
tis
Galenicis
falsarius
pa¬
stor
nequit
iudicare.
Galenicis
plus
sunt
simplicia
co¬
gnita
quàm
Paracelsicis.
Quod
qui
ne¬
gat,
commen¬
taria
inspi¬
ciat
de
to¬
tiùs
orbis
simplicibus
concinnata,
cum
vix
v¬
nus
Dorne¬
sius
ex
Para¬
celsicis
edi¬
derit
ali¬
quid,
&c.