ANTIGRAMANIA.
447
saltem
sanguis
est;
nemo
tam
stultus
est,
vt
eam
minuat,
si
quidem
ingrauesceret
tunc
malum.
Putat
autem
ille
ineptus
nos
hoc
modo
a
corde
velle
vocare
venenum;
aut
et¬
iam
ligare
eius
impetum.
Ita
curare
plerunque
errantium
est.
Diligens
meditatio
&
pruden¬
tia
cum
peritia
requiritur,
cum
alterius
gratia
vera
secanda
est,
vt
cum
foris
per
vulnus
im¬
misum
est,
aut
per
contactum,
quanquam
tunc
&
cucurbiculae
plurimum
valeant:
non¬
dum
tamen
ad
cordelato
malo
non
irascatur,
si
sanguinem
reuocemus.
Illustratio
a
simili
e¬
gregie
conuenit
Neoparacelsis.
Nam
sicut
supra
ille
professus
est
se
cum
suis
obiicere
naturae
remedium,
non
amplius
solicitos
de
cuentu,
quandoquidem
non
dubitent
quin¬
natura
omnia
sit
rectè
actura;
ita
Aeneas
a
poeta
fingitur
secure
in
vtramque
aurem
dormire,
postquam
inter
moenia
recept’
est
equus
du¬
rius
Palladi
facer,
neque
vspiam
apparent
ho¬
stes.
Sed
si
cut
in
somnis
Aeneas
ab
Hectore
monitus
surgit,
&
pugna
frustra
tentata
fu¬
git
cum
suis:
Ita
Neoparacelsici
audita
re
ma
le
gesta,
quoniam
occurrere
grassanti
iam
ma¬
lo
nequeunt,
arreptis
vulcaniis
instrumentis
fugiunt.
Itaque
probe
defensa
natura
est,
cum
inter
cruciatus
ab
hostibus
extinguitur.
De
nostris
hoc
dici
nequit,
Quorum
vigilantia
longe
ab
isto
instituto
abest,
adeo
vt
interdum
Clinicos
veteres
agant,
&
nec
noctu
nec
die
discedant
ab
ęgrotis,
vbi
licet,
opem
ferentes.
De
spagi¬
Vena
in
venenis
quan¬
do
secanda.
Talem
aeccepi¬
mus
aliquam
do
Winshe¬
mij
fuisse,
qui
vitro
an¬
timonij
por¬
recto,
cum
vio¬
lenter
opera¬
retur
isque
quaereretur,
nusquam
comparuit.