448
ANDREAE
LIBAVII.
D.
Spagiria
solitam
decantat
naeniam
chor¬
daque
frequenter
oberrat
eadem.
Sed
ec¬
ce,
qua
fiducia
homo?
persuasum
habe¬
bamus
dudum,
eum
si
non
corporum,
at
essentiarum
seu
per
essentias
factam
cor¬
rectionem
more
omnium
Chymicorum,
etiam
eorum,
qui
sequuntur
Paracelsum
admittere.
Tantum
id
non
facit,
vt
omnem
repudiet,
solique
praeparationi
totam
e¬
mendandi
virtutem
assignet.
Bene
atten¬
dit
homo
callidus
illud
Pythagoricum:
in
via
publica
ne
ambules.
Quomodo
enim
authoritatem
suam
sartam
tectam
con¬
seruaret,
si
cum
Paracelso,
Dornaeo,
Thur¬
nesio,
Quercetano,
Vlstadio,
Lullio
&
a¬
liis
sentiret?
Alterum
agit
Paracelsum.
Erit
Elias
Artista,
de
quo
ille
est
vaticinatus.
Sed
si
veri
Chymici
admittunt
correcturas
a
necessitate
rei
coacti,
&
imbecillitate
hu¬
manae
potentiae:
Neoparacelsus
procul
dubio
adulterinus
erit
Chymicus.
Arguit
porro
in
hunc
sensum.
Quod
ventriculus
aeger
non
potest
per¬
ficere,
id
ei
non
est
obtrudendum.
Digestionem
&
separationem
veneni
ab
essentia
corporum
corrigentium
&
corrigendorum
non
potest
ven¬
triculus
aeger
perficere.
Ergo
haec
ei
non
sunt
obtrudenda
in¬
tegra.
Assum¬
Paeraecelsi¬
cus
repudiat
omnem
cor¬
rectionem.
Paracelsi¬
cus
hic
Chy¬
micus
adul¬
terinus.