464
ANDREAE
LIBAVII
D.
est;
ita
composuit.
Si
corrigens
subtraxe¬
ris,
nudamque
vim
prostitueris,
peius
com¬
sulueris
saluti
destinatae,
non
melius.
Est
tamen
in
aliquibus
etiam
artisuus
finis.
Vnde
chymica
nec
probantur
omnia,
nec
repudiantur,
id
quod
vsus
&
experientia
monet.
Si
quis
ergo
ex
nostrorum
sim¬
plicioribus,
illud
naturale
coniugium
ad¬
duxit
contra
Chymiam,
illi
satis
erat
di¬
xisse,
per
se
quidem
etiam
absque
illa
arte
vixisse
multos
sat
diu,
&
commode:
at
cum
melioris
vitę
gratia
multa
sint
inuen¬
ta,
non
debere
haec
repudiari.
Et
quan¬
quam
non
ad
vnum
finem
instituerentur
illae
separationes:
non
tamen
deesse
alios,
veluti
sal
auri,
si
non
comeditur
&
bibi¬
tur,
ad
vulnera
tamen
&
alia
commodius
adhibetur
quam
aurum
integrum,
&
sic
et¬
iam
in
ignobilioribus.
De
essentiis
etiam
separatis
dixisset,
eas
non
pro
integris
sub¬
stantiis
vendia
veris
Chymicis,
sed
relate
ita
appellari,
vt
in
quibus
vis
haereat
po¬
tior;
crassis
praestantibus
complementum
quantitati
potius
quam
substantiae,
quo
pacto
&
supra
locuti
sumus.
Ita
respon¬
dentem
Neoparacelsum
tulissemus
cum¬
hac
determinatione
suo
fini
suam
rem
&
praeparationem
relinquendam
esse;
veluti
ad
potum
non
debere
prius
destillari
vi¬
num,
sed
satis
esse
integrum,
ita
&
in
me¬
dicis
Naturalis
vnio.
Responsio
ad
cum
qui
omnino
re¬
pudiat
Chy¬
miam
argu¬
mento
natu¬
ralis
vnio¬
nis.
Essentiae
se¬
paratae
mi¬
sturam
ser¬
vant
in
sub¬
tili
subiecto.
Varij
scopi
usus
modum
monstrant.