490
ANDREAE
LIBAVII
D.
toritatem
&
mortuam
literam
repudiabat,
assumtis
Vulcani
ministris,
quos
&
hic
ad
se
vocat.
Sententiam
autem
Aristotelicam
ita
allegat:
[GR]οὐκ
ἐτίσταται
μὴ
ἔχων
ἀπόδόξιν
ἀυ¬
τῶν;[/GR]
Et
intrepretatur:
Ignorat
quis
ea,
quorum
demonstratione
destituitur:
&
hinc
deducit
ex
contrario
consectario:
Quae
quis
certo
scit,
eorum
demonstrationem
te¬
net;
Et
postea
informat
paralogismum
in
secunda
fig.
assumendo;
Galenici
non
te¬
nent
demonstrationem
principiorum
suo¬
rum;
Non
ergo
ea
sciunt.
Sed
manet
rata
responsio,
vt
ante.
Hic
peculiare
hoc
e¬
uenit
Neoparacelso,
vt
quod
maxime
vi¬
tare
cupit,
nempe
sophisma
purorum
par¬
ticularium,
seu
asyllogistian,
in
eam
inci¬
dat.
Propositio
enim
generaliter
enunciata,
generalis
non
est.
Non
enim
omnium,
quae
sciuntur
demonstratio
tenetur,
veluti
prin¬
cipia
sciuntur,
at
nulla
est
eorum
demonstra¬
tio.
Et
licet
scire
sit
rem
per
causas
co¬
gnoscere
Aristoteli:
Patet
tamen
eo
axio¬
mate
saltem
particularem
scientiam
notari,
&
non
omnem.
Etenim
non
omnis
scientia
per
causas
est:
Est
&
per
alia
argumenta,
alia.
Alia
est
primorum,
vt
praecognitorum
simpliciter.
Non
enim
omnium
patent
prio¬
res
causae,
si
quidem
in
primis
necessario
standum
est:
Et
Aristoteli
principia
sunt
in¬
demonstrabilia.
Sed
hoc
comprobemus
eiusdem
Paracelsi¬
cus
sophista
protestatus
de
vitando
vitio
parti¬
cularium
in
idem
inci¬
dit.
Scientia
est
etiam
sine
causis
ali¬
quae.