496
ANDREAE
LIBAVII
D.
Si
humores
in
homine
essent,
in
ma¬
crocosmo
essent
item:
Sed
in
macrocosmo
non
sunt:
Ergo
Nec
in
homine
&
per
consequens,
nusquam
sunt,
&
male
principia
ar¬
tis
medicae
vocantur.
Propositio
ro¬
boratur,
quia
si
homo
est
microcos¬
mus,
quicquid
in
eo
inuenitur:
illud
debebat
esse
etiam
in
macrocosmo.
Esse
autem
hominem
microcosmum,
multi
Philosophi
dixerunt,
Assumtio
probatur
per
partitionem,
quia
nec
in
coelo
nec
in
terra
inueniantur.
Concedamus
propositionem,
at
non
sensu
Paracelsico.
Verum
enim
est,
cum
homo
sit
portio
magni
mundi,
&
vltimum
eius
complementum,
vtpote
sine
quo
mun¬
dus
perfectus
non
esset,
(quanquam
ali¬
qui
velint
hominem
non
principali
insti¬
tuto
Dei
esse
factum,
sed
postquam
aliqui
angeli
defecerant,
in
eorum
locum
suffe¬
ctum,
parùm
rectè
sentientes,
vt
opina¬
mur)
quicquid
in
homine
est,
illud
in
ma¬
gno
mundo
esse,
sicut
quicquid
in
cere¬
bro
hominis
substantialiter
est,
illud
in
homine
est.
Sensus
autem
Neoparacel¬
sicus
hoc
non
volebat.
Nam
putabat
o¬
mnes
partes
in
homine,
&
contenta,
de¬
bere
essentia
separata
&
extra
hominem
existente,
in
mundo
esse.
Sed
si
hoc
verum
sit;
Hominem
venisse
in
lo¬
cum
diabo¬
lorum.
Quomodo
Paracelsi¬
cus
belit
mem¬
bra
hominis
in
mundo
esse.