526
ANDREAE
LIBAVII
D.
iniquos
&
furiosos,
vt
hic
Neoparacelsus,
cuius
argumenta
exposita
explicatione,
iam
ponderare
aggredimur.
Ad
propositum
paralogismum
respon¬
demus
negata
connexione,
nisi
principium
genere
idem
intelligatur,
nempe
corpo¬
reum,
quanquam
omnino
vltimum
sit
NIHIL.
Et
cum
homo
ex
mundi
partibus
sit
secundum
corpus;
itidem
principium
materiale
habebit
[GR]τὸ
oὐδὲν[/GR].
Habebit
&
cor¬
poreum
commune
quod
consequitur
ex
nihilo
factum,
sicut
Deus
eum
fabrefecis¬
se
legitur
exlimo;
cuiusque
primordium
ma¬
teriale
est
NIHIL.
At
si
de
propinquis
ac¬
cipias,
negatio
procedit.
Non
enim
neces¬
se
est
hominis
principium
tale,
esse
idem
cùm
principio
mundi,
cum
sit
a
toto
dis¬
cretus
determinata
specie
essentia.
At
dicitur
paruus
mundus:
si
inquam,
nihil
interesset
inter
hominem
&
vniuersum,
prę¬
ter
id
quod
ex
paruitate
&
magnitudine
sumitur,
recte
concluderetur.
Sed
cum
fal¬
sum
hoc
sit,
illud
etiam
falsum
erit.
Ridi¬
cula
etiam
est
consequentia
inde;
quod
non
totus
homo
potest
dici
mundus
paruus,
sed
saltem
corpus
eius,
si
respicias
istam
prin¬
cipiorum
congruentiam.
At
Philosophi
ali¬
qui
quidem
ex
falsa
hypothesi
mundi
ani¬
mati
secundum
totum
extruxerunt
ratio¬
nem
mundi
parui;
aliqui
potius
diuinum
princi¬
Hominis
cor¬
pus
propin¬
que
non
ha¬
bet
idem
cum
mundo
prin¬
cipium.
Non
totus
homo
est
par¬
vus
mun¬
dus.
Cur
homo
paruus
mun¬
dus
dictus.