552
ANDREAE
LIBAVII
D.
Antecedens
probatur
ex
tractu
de
mor¬
bo
virginum
vbi
inquit;
[GR]οὐδυνατὸν
τῶν
νοσημὰτων
τὴν
φύσιν
γνῶναν,
ἡν
μὴ
γνῶ
τὴν
ἐν
τῷ
ἀμερεῖ,
κατὰ
τὴν
ἀρχὴν
ἐξ
ῆς
διε¬
κρῖθη.[/GR]
Hoc
est:
Impossibile
est
morborum
na¬
turam
nosse,
nisi
noris
eam,
quae
est
in
in¬
diuiduo,
iuxta
principium,
ex
quo
est
di¬
iudicata.
Hic
Neoparacelsus
egregium
a¬
git
interpretem,
&
fidelem,
&
ex
Hippo¬
crate
Spagirum
facit,
id
quod
&
infra
fit.
Vt
vere
dicam
inquit,
aduersatur
Gale¬
nus
Hippocrati.
Quorsum
ista
[GR]προθερὰ
πεία[/GR]
de
vero?
An
antehac
dixit
falsa?
Ipse
non
putat:
Sed
aditum
sibi
parat
ad
fidem,
vt
homines
dicenti
statim
credant.
Ille
vero
adeo
non
dixit
vere,
vt
turpissime
sit
men¬
titus
comisso
crimine
falsi,
vt
vocant.
An¬
tecedens
enim
enthymematis
falsum
est;
&
locus
Hippocratis
calumniose
peruer¬
sus.
Etenim
Hippocrates
de
singulari
morbo
virginum
acturus,
anteuertit
pro¬
lepsin,
cur
non
agat
de
morbis,
secundum
genera
perpetua
&
immobilia,
cum
artes
debeant
constitui
per
axiomata
catholica.
Respondet
ideo
de
singulari
morbo
agere,
vt
possit
peruenire
ad
[GR]ξύνθεσιν
τῶν
ἀειγενέων
τῆς
[unclear]ητρικῆς[/unclear][/GR],
seu
vt
possit
praecepta
vniuer¬
salia
constituere
in
arte
medica.
Et
huius
prosyllogismus
est,
quod
morborum
in
vniuer¬
Falsae
inter¬
pretatio
Pa¬
racelsici
[sic].
Explicatio
dict.
Hipp.