562
ANDREAE
LIBAVII
D.
mihi
maxime
de
hac
arte
dicturum,
oporte¬
re
vulgo
&
plebeis
nota
dicere,
&c.
Sed
op¬
ponimus
alium
ex
Aristot.
locum,
vbi
prin¬
cipia
sensibilis
corporis,
quale
est
elemen¬
tùm,
ex
elementis
factum,
sensibus
subiicit:
[GR][unchecked]ἐπεὶ
ζητοῦμεν
(inquit)
αἰσθητοῦ
σώματος
ἀρχαὶ:
τοῦτο
δʼ
ἐστιν
ἀπτοῦ,
ἀπιὸν
δὲ
οὖἡ
αἰσθησις
ἀφὴ
φανερὸν
ὅτπ
οὐπᾶσαι
αἱ
ἐναντινώσεις
σώματος
εἰδὴ
καὶ
ἀρχαὶ
ποι¬
οὗσιν,[/GR]
&c.
Et
ibidem
principta
nominat,
ca¬
lidum,
frigidum,
humidum,
siccum,
quę
no¬
mina
in
animalium
corporibus
applicantur
humoribus,
&c.
Itaque
sensu
erunt
hi
diiu¬
dicandi.
In
2.
post.
tex.
27.
ex
praecognitis
per
potentiam
indicatiuam,
quae
est
sensus
educit
scientiam.
Ex
sensu,
inquit,
fit
me¬
moria:
Ex
memoria
vero
experientia:
Ex¬
perientia
autem
ex
omni
quiescente
vni¬
uersali
in
anima,
est
artis
principium,
&
sci¬
entiae,
&c.
Quae
ergo
difficilima
sunt
sine
sensu
non
patent,
contra
ac
Sophista
vo¬
luit.
Si
etiam
sensilium
principia
sunt
sen¬
silia,
&
corpus
humanum
est
sensile,
quor¬
sum
furit
in
sensus?
Num
ex
insensili
ali¬
quid
sensile
potest
per
naturam
constitui
in
his,
quae
materia
formaque
vnitis
con¬
stant?
Caeterum
hoc
quoquè
notandum
studiosis
est,
quod
philosophus
principium
maximum
dixerit,
ex
vulgari
illa
senten¬
tia
apud
Hesiodum,
quod
dimidium
plus
toto.
Principium
autem
rei
dimidium
est.
Vnde
2.
de
ortu
tex
7.
Aristoteles
ipse
sensibus
principia
subiicit
con¬
tra
Vulca¬
nium
illum.
Ex
sensu
sci¬
entia
repeti¬
tur
Aristo¬
teli.
Cur
Aristot.
vocet
prin¬
cipium
ma¬
ximum.