564
ANDREAE
LIBAVII
D.
essentias
vocesque.
Nec
de
est
illi
ad
hanc
rem
audacia,
neque
praesumptio,
nec
ingenium,
neque
linguae
volubilitas.
A
pastoratu
fugit,
videat
magistratus,
ne
fiat
ordinis
sui
per¬
secutor
grauissimus.
Et
si
mendaces
spiri¬
tus
suos
quoque
habent
praeuios
&
prae¬
nuncios;
Neoparacelso
non
deerit
talis.
Nam
&
Paracelsus
ex
suo
spiritu
praedixit
etiam
artistam,
&
quidam
Astrologus
va¬
ticinatus
est
de
venturo
Propheta,
clama¬
turo,
haec
via
est,
&c.
Sed
illum
vanum
correctori
Socrati
relinquamus,
in
Hip¬
pia
Platonis
testanti,
nullum
esse
euiden¬
tius
inscitiae
argumentum,
quam
si
quis
a
viris
sapientibus
dissentiat.
Aliud,
Qui
sibi
ipsi
contradicit,
ei
nec
fides
est,
nec
autoritas
vlla:
Galenus
sibi
ipsi
contradicit:
Nulla
ergo
ei
fides
&
autoritas
est.
Propositio
illustratur
ex
iure
ciuili.
As¬
sumtum
confirmatur
sententia,
ex
lib.
de
optima
secta,
vbi
negantur
euidentia
sen¬
sui
artis
initium
esse,
vt,
cum
ea
non
consti¬
tuatur
ex
sensu
euidentibus,
neque
per
eadem
tradatur,
quandoquidem
nemo
do¬
ceat
sensui
nota,
sed
ea
quae
ex
sensui
no¬
tis
praecepta
oruintur,
quae
splane
sensui
subiecta
non
sunt,
&c.
Prolixum
admo¬
dum
descripsit
locum.
Nam
omnia
ea,
quae
Diaboli
an¬
geli
suos
quo¬
que
habent
vates
prae¬
vios.
Elias
Arti¬
sta
nouus
Prophetae.