ANTIGRAMANIA.
569
Notent
autem
studiosi
Neoparacelsum
solito
suo
more
audacter
mentiri.
Non
e¬
nim
innititur
Galenus
auctoritate
Hip¬
pocratis
tantum,
quantum
eius
argumen¬
tis.
Et
ipse
etiam
plurima
addit
alia,
tam
sidit.
certa,
vt
negari
nequeant.
Sed
sequamur
Neoparacelsicas
ampullas.
Prima
senten¬
tia
ex
quarto
de
morbis
est;
vbi
enumerat
quatuor
humores
Hippocrates,
eosque
saepe
repetit;
nempe
sanguinem,
bilem,
pituitam,
&
aquam.
Dissensus
autem
Ga¬
leni
hic
est;
quod
accipiat
quidem
tres
pri¬
ores;
repudiet
autem
quartum,
&
eius
lo¬
co
ponat
atram
bilem
acidam,
terream;
quae
non
possit
esse
aqua
Hippocratis.
Ga¬
lenus
enim
aquam
insipidam
facit;
Hip¬
pocrates
idem
tribuit
pituitae.
Dissenti¬
unt
ergo.
Metuebam
ne
totus
Galenus
a
toto
Hippocrate
dissensisset;
at
iam
de
a¬
qua
saltem
lis
est.
Quid
autem
si
Hippo¬
crates
per
aquam
intellexisset
atram
bilem,
idque
ab
accidente
quadam
passione
seu
mistione,
quia
hydropa
solet
gignere,
si
quando
refrigerato
epate
&
liene,
aut
quo¬
uis
alio
modo
laesis
his
in
corpore
colligi¬
tur,
&
abundat
humore
aqueo
diluta?
Eam
aquam
intellexit,
quae
in
splene
est.
Ita
e¬
nim
inquit:
sanguini
fons
est
cor;
pituitae
caput;
aquae
splen;
bili
folliculus
in
epate.
At
quae
aqua
est
in
splene?
An
non
atrabi¬
lis?
Nn
5
Paracelsi¬
cus
mendax.
Galenus
Hippocratis
argumentis
fidit.
Quae
Galeno
est
bilis
atra,
ea
Hipp.
a¬
qua.
An
aqua
Hipp.
sit
Ga¬
leni
bilis
a¬
tra.
Vide
de
hac
epist.
Mona¬
rij
lib.
2.
E¬
pist.
Cratonis
&
Erasti
di¬
sputationem
&c.