614
ANDREAE
LIBAVII
D.
ditam
&
lacte
asinino
probe
enutritam
linguam
habuit.
Cum
itaque
hoc
fieri
nequeat;
relinquitur
vel
indiscretim
quę¬
uis
cuiuis
adhiberi;
vel
Empirice
agi.
In¬
ter
haec
adiudicat
Galenicorum
linguam
stercoribus
examinandis,
satis
modeste
&
pudice,
vt
decebat
nebulonem.
De¬
inde
idem
comprobatur
Dioclis
testimo¬
nio;
qui
negauit
omnium
vires
esse
cas¬
dem
existimandas,
quia
eundem
habe¬
ant
colorem,
saporem
&c.
Si
dixeris:
at
Galenus
Dioclem
Empiricum
confuta¬
uit:
Respondet;
cum
id
fecisse
ex
stu¬
pore,
quem
procul
dubio
cum
lacte
A¬
SINAE
NVTRICIS
suxerit:
Hoc
pro¬
bare
nititur
testimonio
exorato,
vt
iu¬
dicent
quisnam
sit
Empiricus,
Isne
qui
veras
rerum
facultates,
morborum
o¬
mnium,
atque
sanitatis
causas,
easque
latentes
vel
internas
solis
vulcani
o¬
culis
patentes,
cognitas
habet;
an
is,
qui
rusticorum
iudicio,
Vetularum
curatio¬
nibus
&
experimentis
frequentius
vtitur,
&
sola
empiria
&
autoritate
scriptorum
vbique
nititur.
Ipse
autem
fert
senten¬
tiam,
&
Galenum
magnum
vocat
asi¬
num
qui
non
debeat
medicinae
monar¬
cha
haberi,
omissa
libertate
iudicij:
con¬
tra
illud:
amicus
Plato
&c.
Haec
Dioclis
iudi¬
ctum
de
non
iudicando
eodem
ex
co¬
lore
eodem.
Galeni
stu¬
por.
Quis
empiri¬
cus.
Oculi
solius
vulcani.
Rusticum
iudicium
in¬
eptum.
Galenus
magnus
asi¬
nus.