616
ANDREAE
LIBAVII
D.
quae
habent
eundem
colorem,
saporem
&c.
Nos
vero
hoc
non
quaerimus.
Illud
age;
Num
Diocles
sensibus
detraxit
fidem?
Hic
obmutescit
Neoparacelsus.
Interim
tamen
hoc
dicimus
non
esse
plane
absurdum,
si
quis
ea,
quae
vnius
sunt
co¬
loris,
saporis,
caloris
&
reliquorum
simili¬
ter,
secundum
omnes
sensus
sanos
cum
sana
mente
coniunctos
iudicet
easdem
vires
habere.
Cur
enim
non
ita
iudi¬
cem,
si
omne
iudicium
ex
sensibus
ori¬
tur?
Exempli
gratia:
Sit
mihi
pomum
flauum,
dulce,
spirans
iucunde,
tactu
calidum,
humidum
moderate:
Sonitu
etiam
soliditatem
quandam
&
com¬
pactam
naturam
repraesentet.
Sit
alte¬
rius
generis
simile
pomum;
aut
etiam
flos
quidam
veluti
Buglossi,
aut
Boragi¬
nis:
cur
non
pronunciem
haec
conuenire
viribus?
Sed
tamen
Galenus
noster
tam
stolidus
non
est,
quin
etiam
communia
sensilia
in
deliberationem
vocet,
&
effecta
experiatur.
Sensus
itaque
nudi
&
per
se
soli,
iudicij
initium
faciunt,
ratio
&
expe¬
rientia
confirmat.
Ita
enim
inquit
in
eo
libro,
quem
citat
Neoparacelsus:
[GR]ὅτι
μὲν
οὖν
ἡ
πειρα
διδάσκαλος
ἐστὶν
τῶν
ἐυπέπτων,
&c.
ἄ¬
πάντες
ἴσας,[/GR]
&c.
Item
initio
eius
libri
sen¬
sum
&
rationem
vocat
principia
demon¬
strationis,
quorum
vel
vtroque
vel
alterutro
sibi
Diocles
fidem
sensibus
non
atdimit.
Probabile
iudicium
de
virium
con¬
uenientia
ex
sensilium
con¬
spiratione.
Non
tantum
propria,
sed
&
commu¬
nia
sensilia
consuluntur
&
effecta
spectantur.