LIBER
I.
9
Deus
omnia
fecerit
optimè,
cur
homines
ex
cor¬
poribus
&
animabus
constituerit,
si
melius
fo¬
ret
animas
sine
corporibus
viuere?
Melius
esse
negamus:
sed
homines
imperfectos
esse
statui¬
mus,
si
alterutra
sui
parte
destituantur.
Quod
au¬
tem
nugantur
Philosophi,
materiam
vim
mentis
impedire
corporis
vitio,
at
non
corpori
per
se
tribuendum
esse
dicimus.
Nam
nisi
successisset
peccatum,
corpora
mentis
vim
nequaquam
im¬
pediuissent.
Verùm
quaerent
ipsi
quoque
Philo¬
sophi,
cur
intereant
corpora;
si
facta
sint,
vt
cùm
animabus
in
aeternum
viuerent?
Respondemus,
vt
quae
sunt
in
eis
corruptibilia
morte
seponan¬
tur:
haec
enim
corpora
ob
multas
naturae
imbe¬
cillitates
in
aeternum
persistere
non
possunt.
At
potuisset
(inquient)
Deus
hoc
ipsum
exequi
si¬
ne
omnimoda
corporis
corruptione.
Verum
est:
sed
mortem
ad
hoc
elegit,
vt
peccati
poenam.
Vr¬
gebunt
vlterius:
Sit
ergo
haec
peccati
poena,
vt
homines
suis
corporibus
in
aeternum
destituan¬
tur.
Paucis
ita
respondemus:
Homines
post
hanc
vitam
aut
foelicitatem
consequentur,
aut
mise¬
riam.
Foelicitatem
consequi
non
possunt,
nisi
eis,
peccata
remittantur:
si
remittantur
peccata,
haec
quoque
peccatorum
poena
remittetur:
atque
ita
sua
rursum
corpora
consequentur:
sin
autem
mi¬
seri
futuri
sint
in
aeternum,
corpora
quoque
con¬
sequentur,
vt
cùm
toti
peccauerint,
toti
quoque
non
vna
solùm
sui
parte
miseriam
ferant.
Sod
ex
sequenti
quaestione
patebit
euidentius,
corpora
post
hanc
vitam
esse
su¬
perfutura.
Nicolaus
Taurellus.
a
5