LIBER
I.
15
QVID
SIT
DEVS.
CAP.
XV.
EX
praecedentibus
patet,
in
causarum
ordine
primam
aliquam
esse
admittendam,
cuius
hanc
esse
proprietatem
vox
Prima
demonstrat,
vt
re¬
rum
omnium
causa
sit:
(hoc
namque
causarum
ordine
omnia
continentur:
&
vnus
non
plures
sunt,
vt
paulò
pòst
patebit,
causarum
ordines)
ipsa
verò
nullius
sit
effectus.
Hanc
veteres
Deum
nominarunt.
Cùm
itaque
Deus
eis
definiendus
esset,
non
existimarunt
eum
commodius
posse
definiri,
quàm
si
dicerent,
Deum
primam
esse
re¬
rum
causam.
Haud
equidem
negauero
quio
haec
definitio
soli
Deo
competat,
vt
rectè
definitio
cum
re
definita
conuerti
possit:
hoc
tamen
à
re¬
centioribus
quaesiero,
qui
veterum
decreta
mor¬
dicus
apprehenderunt.
an
haec
definitio
soli
Deo,
&
semper
competat?
Veteres
hoc
ipsum
affirma¬
uerint,
recentiores
verò
ne
quaquam.
fatentur
e¬
nim
Deum
ab
aeterno
fuisse,
cùm
nihil
omninò
praeter
eundem
existeret.
Robur
ergo
non
exi¬
stentibus,
quomodo
tum
prima
rerum
causa
dici
potuit
Deus?
Sed
alia
ratione
veteres
confutan¬
di
sunt:
non
enim
Deum
concedunt
ab
aeterno
solùm
fuisse.
Relationis
praedicamentum
logici
inter
accidentia
numerarunt,
&
rectè
quidem,
quòd
quicquid
per
se
subsistit,
eo
ipso
quo
est,
si¬
bi
non
aliis
existat.
Cùm
itaque
causam
esse,
sub¬
relationis
praedicamento
contineatur,
certè
con¬
sequitur
causae
nomen
accidens
esse
rerum,
qui¬
bus
attribuitur.
Vt
ergo
consistet
veterum
subti¬
litas,
qui
solo
accidente
Deum
definierunt?
Plu¬
ribus
apertè
consutarentur.
sed
errorem
vbi
la¬