16
DE
SECRETIS
teat,
patefaciamus.
In
hac
veterum
descriptione
quia
dixerunt;
Deum
primam
esse
rerum
causam,
duo
sunt
diligenter
obseruanda:
vox
enim
prima
Deum
ostendit
à
seipso,
non
ab
alio
quopiam
exi¬
stere.
Haec
descriptionis
pars,
quid
Deus
per
se
sit,
indicat:
alia
verò,
qua
dicitur
rerum
esse
cau¬
sa,
quid
ipse
per
accidens
existat,
ostendit:
hoc
e¬
nim
est
non
suijpsius
solùm,
sed
aliorum
respe¬
ctu.
Quamobrem
si
Deus
verè
&
simpliciter
de¬
finiendus
sit,
altera
descriptionis
antiquae
pars
amouenda
est,
vt
nihil
contineat,
praeter
simpli¬
cem
Dei
essentiam,
quà
per
se
non
aliorum
re¬
spectu
existit.
Deum
itaque
essentiam
esse
dice¬
mus
à
seipso
existentem:
[GR]Αύτουσιον[/GR]
Theologi
Deum
vocarunt.
Quod
si
vox
in
abstractum
deduci
pos¬
set,
Deum
vnica
voce
definiremus
optimè,
diceri¬
tes
videlicet,
eum
esse
[GR]αύτουσιαν[/GR]:
nihil
enim
geni¬
tus
praeter
Deum
existit,
cui
vox
ista
possit
attri¬
bui,
&
Deo
soli
&
semper
competit,
eaque
com¬
plectitur
omnia,
&
sola
quae
Deus
per
se
&
suij¬
psius
solius
respectu
esse
dicitur.
Nicolaus
Tau¬
rellus.
VNVM
ESSE
DEVM.
NON
plures.
CAP.
XVI.
Ex
hac
definitione
Deum
liquet
infinitam
es¬
se,
&
omnipotentem
essentiam:
cùm
enim
à
sei¬
pso
sit,
&
nihil
seipsum
definiat,
infinitus
certè
Deus
est:
cumque
causam
se
superiorem
non
ha¬
heat,
è
qua
definiri
potuerit,
&
omnia
quaecunque
sunt,
sub
se
contineat,
Omnipotens
vtique
est:
siqui¬
dem
nihil
in
eum
agere
potest,
vt
eius
actiones
im¬
pediat.
Cùm
itaque
Deus
substantia
sit
infinita,
infini¬